124 مقاله — صفحه 7 از 11
حوزه انتخاباتی یانگ از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۵۶ یکی از حوزههای مجلس نمایندگان ایالت استرالیا جنوبی بود. این حوزه شامل شهرهایی مانند الفورد، بلایت، برینکوورث و پورت براوتون میشد.
انتخابات میاندورهای فوریه ۱۹۰۶ شهر لندن در ۲۷ فوریه ۱۹۰۶ برای حوزه انتخابیه شهر لندن در مجلس عوام بریتانیا برگزار شد. این انتخابات پس از استعفای آلبان گیبس، یکی از دو نماینده محافظهکار، صورت گرفت تا آرتور بالفور بتواند کرسی ایمن پارلمانی را به دست آورد.
خوان کارلوس کُرال (۱۹۳۳-۲۰۱۸) سیاستمدار سوسیالیست آرژانتینی بود که بههمراه آلفردو پالاسیوس، نقش برجستهای در تاریخ سوسیالیسم آرژانتین ایفا کرد. او از سال ۱۹۵۵ فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد و در مخالفت با حکومت ضدسوسیالیست خوان پرون شرکت جست. کُرال دو دوره بهعنوان نماینده مجلس انتخاب شد، اما پس از کودتای ۱۹۶۶ از سمت خود برکنار شد. او در دوران دیکتاتوری نظامی از گروههای چریکی فاصله گرفت و به ایدههای نائول مورنو برای ایجاد جنبشهای کارگری مستقل گرایش یافت.
انتخابات استانداری نبراسکا در ۷ نوامبر ۱۸۸۲ برگزار شد. در این انتخابات، جیمز دبلیو. دوس از حزب جمهوریخواه، با شکست دادن نامزد دموکرات، جی. استرلینگ مورتون، و نامزد حزب گرینبک، ادوارد پی. اینگرسول، به پیروزی رسید. استاندار وقت، آلبینوس ننس، برای دورهی بعدی نامزد نشد.
حوزه انتخابیه جنوب ملبورن یکی از حوزههای مجلس قانونگذاری ایالت ویکتوریا در استرالیا بود که از سال ۱۸۸۹ تا ۱۹۰۴ فعال بود. این حوزه بر اساس قانون اصلاح قانون انتخابات ۱۸۸۸ تعریف شد و محدوده جغرافیایی آن از پل پرنس بر روی رودخانه یارا آغاز میشد و شامل مناطق جنوبی ملبورن میگشت.
آلبرت ریسو، فعال کارگری و سیاستمدار جبلالطارق، نخستین رئیس انجمن پیشبرد حقوق مدنی (AACR) بود. او از پیشگامان مبارزه برای مشارکت شهروندان جبلالطارق، بهویژه طبقه کارگر، در اداره این منطقه بود. ریسو در تأسیس شورای شهر جبلالطارق در ۱۹۲۱ نقش داشت و در جنگ جهانی دوم، انجمن AACR را برای دفاع از حقوق مدنی تأسیس کرد. او سالها عضو شورای قانونگذاری جبلالطارق بود و به دلیل تلاشهایش، پس از مرگ، جوایز متعددی دریافت کرد.
این مقاله به معرفی نمایندگان حزب لیبرال نیوزیلند میپردازد که در مجلس نمایندگان این کشور حضور داشتند. حزب لیبرال نیوزیلند در سال ۱۸۹۱ به صورت رسمی تأسیس شد، اما از پیش از انتخابات ۱۸۹۰ به صورت غیررسمی فعالیت میکرد. فهرست نمایندگان تا زمان تأسیس حزب ملی نیوزیلند در سال ۱۹۳۶ ارائه شده است.
برنامه مشترک، توافقنامهای تاریخی در ۲۷ ژوئن ۱۹۷۲ میان حزب سوسیالیست، حزب کمونیست فرانسه و جنبش رادیکال چپ بود. این برنامه با هدف ایجاد تحولات عمده در حوزههای اقتصادی، سیاسی و نظامی فرانسه، زمینهساز جابهجایی سیاسی چپ برای ۳۰ سال شد و در پیروزی فرانسوا میتران در انتخابات ۱۹۸۱ نقش کلیدی داشت.
این مقاله به بررسی سابقه انتخاباتی جفری پالمر، نخستوزیر سابق نیوزیلند (۱۹۸۹-۱۹۹۰)، رهبر حزب کارگر (۱۹۸۹-۱۹۹۰) و نماینده پارلمان از حوزه مرکزی کرایستچرچ (۱۹۷۹-۱۹۹۰) میپردازد. سابقه او شامل انتخاباتهای پارلمانی و رهبری حزب کارگر است.
هیئت دولت سوم جمهوری کرواسی، معروف به دولت وحدت ملی، به ریاست فرانیو گرگوریچ در ژوئیه ۱۹۹۱ تشکیل شد. این دولت در واکنش به تشدید جنگ استقلال کرواسی اعلام شد و تا اوت ۱۹۹۲ فعالیت کرد. در این دوره، کرواسی به رسمیت شناخته شد و به عضویت سازمان ملل درآمد.
در ۲۸ مه ۱۹۵۳، دانمارک شاهد همهپرسی مهمی بود که منجر به تصویب قانون اساسی جدید و کاهش سن رایدهی از ۲۵ به ۲۳ سال شد. این تغییرات از ۵ ژوئن همان سال اجرایی شدند. قانون اساسی جدید، اصلاحاتی مانند امکان به ارث بردن تاج و تخت توسط زنان، تقویت پارلمانتیسم، و افزایش حقوق مدنی شهروندان را به همراه داشت.
این فهرست شامل نمایندگان مجلس (MPs) انتخابشده از حوزههای انتخابیه ولز برای چهلوهفتمین دوره مجلس عوام بریتانیا (۱۹۷۴–۱۹۷۹) است. تمام نمایندگان در انتخابات اکتبر ۱۹۷۴ انتخاب شدند و دوره کامل خود را سپری کردند.
