59 مقاله — صفحه 3 از 5
Promotion A، معادل دکتری در آلمان شرقی (DDR)، در اصلاحات آموزشی سال ۱۹۶۸ معرفی شد. این درجه نیازمند نگارش رسالهای بود که علاوه بر محتوای علمی، باید حاوی مبانی مارکسیسم-لنینیسم و ارزشهای سوسیالیستی میبود. الزامات آن شامل داشتن مدرک دانشگاهی، تسلط بر نظریههای مارکسیستی و مشارکت فعال در جامعه سوسیالیستی بود.
مدرسه کالج سنت جوزف، موسسهای کاتولیک ویژه دختران در تورنتو، کانادا است که از سال ۱۸۵۴ توسط خواهران سنت جوزف تأسیس شد. این مدرسه با سابقهای غنی در آموزش دختران، امروزه تحت نظارت هیئت آموزش کاتولیک تورنتو فعالیت میکند و برنامههای آموزشی غنی از جمله فرانسوی گسترده و دورههای پیشرفته ارائه میدهد.
مدرسه الهیات کرین، یک مؤسسه آموزشی یونیورسالیست در دانشگاه تافتس، در سال ۱۸۶۹ تأسیس و در ۱۹۶۸ تعطیل شد. این مدرسه یکی از سه مؤسسه الهیات یونیورسالیست در قرن نوزدهم آمریکا بود. با تغییر نامهای متعدد، از جمله «مدرسه الهیات کالج تافتس» و «مدرسه الهیات کرین»، این مؤسسه در طول تاریخ خود ۴۳۵ مدرک اعطا کرد. با وجود چالشهای مالی و اداری، کرین تا سال ۱۹۶۸ فعالیت داشت و سرانجام به دلیل کمبود منابع مالی تعطیل شد.
ویلیام جی. لیری (۱۹۳۱-۲۰۱۸)، یک مدیر آموزشی و دانشگاهی آمریکایی، به عنوان مدیر کل مدارس در بوستون و شهرستان براوارد فلوریدا خدمت کرد. او در دوران بحرانی اتوبوسرانی برای یکپارچهسازی نژادی در بوستون، رهبری مدارس عمومی این شهر را بر عهده داشت. لیری همچنین ریاست دپارتمان رهبری و روانشناسی آموزشی در دانشگاه میسیسیپی را بر عهده گرفت.
دانشکده حقوق لینکلن از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۵۳ در اسپرینگفیلد، ایلینوی فعالیت میکرد. این دانشکده در سال ۱۹۲۴ برنامهای برای آموزش دستیاران حقوقی اضافه کرد.
ریمون الن پیرسون (۱۸۷۳-۱۹۳۹) یک مدیر و آموزگار برجسته آمریکایی در حوزه کشاورزی بود. او بهعنوان هفتمین رئیس دانشگاه ایالتی آیوا (۱۹۱۲-۱۹۲۶) و بیستمین رئیس دانشگاه مریلند (۱۹۲۶-۱۹۳۵) خدمت کرد. پیرسون با توسعه زیرساختهای دانشگاهی و حمایت از برنامههای آموزشی و ورزشی، تأثیر عمیقی بر این مؤسسات گذاشت.
جیکوب اسپوری (۱۸۴۷-۱۹۰۳)، متولد سوئیس، نخستین رئیس آکادمی استیک بناک بود که بعدها به دانشگاه بریگم یانگ آیداهو تبدیل شد. او پس از پیوستن به کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان، به عنوان مبلغ در سوئیس، امپراتوری عثمانی و فلسطین فعالیت کرد. اسپوری، با تحصیلات عالی در ریاضیات، هنر، موسیقی و متالورژی، نقش کلیدی در تأسیس این مؤسسه آموزشی داشت.
دبیرستان فنی دخترانه آنلی، واقع در جنوب استرالیا، در سال ۱۹۲۷ به عنوان مدرسه مرکزی دخترانه آنلی تأسیس شد. این مدرسه در سال ۱۹۶۵ با دبیرستان فنی دخترانه میچام ادغام شد و به محل جدیدی منتقل گردید. این مدرسه به عنوان جایگزینی برای دانشآموزانی که گرایش آکادمیک نداشتند، اما نیاز به آموزش پیشرفته داشتند، تأسیس شد و دروس فنی و تجاری را ارائه میکرد.
مدرسه لنتارنَم، واقع در حومه لنتارنَم شهر کِمبران ولز، نخستین دبیرستان مدرن این شهر بود که در ۱۹۵۰ ساخته شد. این مدرسه دولتی با ظرفیت ۱۴۰۰ دانشآموز ۱۱ تا ۱۹ ساله، در ۱۹۷۱ به سیستم جامع تبدیل شد و تا ۲۰۱۵ فعال بود. پس از گزارش بازرسی نامطلوب در ۲۰۱۲، در چارچوب برنامههای قرن ۲۱ شهرستان تورفِن، با دبیرستان فِرواتر ادغام و به دبیرستان کِمبران تبدیل شد.
دبیرستان باکینگهام، واقع در شهر باکینگهام (اکنون بخشی از گاتینو، کبک)، یک دبیرستان پروتستان انگلیسیزبان بود که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد. این مدرسه با امکانات مدرن، از جمله سالن اجتماعات مجهز و آزمایشگاههای علمی، به مدت ۲۱ سال فعال بود و بیش از ۳۰۰ دانشآموز را فارغالتحصیل کرد. در نهایت، در سال ۱۹۶۸ بسته شد و دانشآموزان آن به دبیرستان فیلمن رایت منتقل شدند.
مدرسه کاتولیک سنت ادموند، واقع در دوور انگلستان، یک مدرسه کاتولیک مختلط است که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد. این مدرسه به نام ادموند از ابینگدان نامگذاری شده و تحت نظارت اسقفنشین کاتولیک ساوثورک فعالیت میکند. با گذر زمان، مدرسه توسعه یافت و در سال ۲۰۱۶ به آکادمی تبدیل شد. با وجود چالشهایی مانند رتبهبندی ناکافی در بازرسیها و کاهش تعداد دانشآموزان، مدرسه همچنان به ارائه آموزش در زمینههای مختلف از جمله هنر و فناوری میپردازد.
مدارس اوئلگا، موسوم به مدارس اعتصاب یا آزادی، بین سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۲ در هوستون تأسیس شدند تا به دانشآموزان مکزیکی-آمریکایی در حال تحریم مدارس دولتی، آموزش دهند. این مدارس با مدیریت خواهر گلوریا گایاردو و تینا رِیِس، در کلیساها و مراکز اجتماعی دایر شدند و دروسی مانند خواندن، نوشتن، تاریخ و فرهنگ را ارائه میکردند.
