265 مقاله — صفحه 5 از 23
چارلز هاجسون (حدود ۱۷۷۰–۱۸۵۶) یک نقاش آماتور مناظر طبیعی انگلیسی بود که به عنوان یکی از بنیانگذاران مدرسه نورویچ شناخته میشود. او با تربیت پسرش دیوید هاجسون، که خود به هنرمندی برجسته تبدیل شد، نقش مهمی در هنر بریتانیا ایفا کرد.
مارگارت پیلکینگتون (۱۸۹۱-۱۹۷۴) هنرمند بریتانیایی در زمینه حکاکی چوب بود که در اوایل قرن بیستم فعالیت میکرد. او شاگرد نوئل روک در مدرسه مرکزی هنر و طراحی بود و عضو انجمن حکاکان چوب و انجمن گل سرخ شد. پیلکینگتون به دلیل فعالیتهای هنری و نیکوکاریهایش، نشان امپراتوری بریتانیا را در ۱۹۵۶ دریافت کرد.
اوتاگاوا کونیوشی (۱۷۹۸-۱۸۶۱) یکی از آخرین استادان بزرگ سبک اوکییوئه در چاپ چوبی و نقاشی ژاپنی بود. او عضو مدرسه اوتاگاوا بود و آثارش شامل منظرهها، زنان زیبا، بازیگران کابوکی، گربهها و موجودات اسطورهای میشد. کونیوشی بهخاطر به تصویر کشیدن نبردهای قهرمانان سامورایی افسانهای مشهور است.
سرامیک سنگنما (استونور) نوعی سفال است که در دمای نسبتاً بالا پخته میشود. این ماده از رس سنگنما یا رس غیرنسوز تهیه شده و در ساخت ظروف میز، لوازم تزئینی و... کاربرد دارد. استونور بین ۱۱۰۰ تا ۱۳۰۰ درجه سانتیگراد پخته میشود و به دلیل چگالی بالا، نفوذناپذیری و سختی، از خراشیدن با فولاد مقاوم است. این ماده در نقاط مختلف جهان به طور مستقل توسعه یافته و پس از سفال زمینی و پیش از چینی ظهور کرده است.
بوگوسواف شواتس (۱۹۱۲-۲۰۰۹)، هنرمند لهستانی، نقاش، مجسمهساز و استاد آکادمی هنرهای زیبای ورشو بود. او که به عنوان یکی از مهمترین هنرمندان لهستانی پس از جنگ شناخته میشود، سبک هنری خود را با تلفیقی از رئالیسم، کوبیسم و انتزاعگرایی شکل داد. شواتس با بنیانگذاری مفهوم «ارس هورمه» (هنر تحریک تخیل) و خلق آثار منحصربهفردی مانند «ارس-هورمگرافها»، تاثیر عمیقی بر هنر مدرن لهستان گذاشت.
«نوزاد شیطان» به آثار هنری مختلفی اشاره دارد: آهنگی از نمایش موزیکال «پرایمروز» (۱۹۲۴)، آلبوم زندهی «مائورن مکگاورن» (۱۹۸۹) و فیلمی صامت از سال ۱۹۲۸.
امیل باوخ (۱۸۲۳-۱۸۷۴)، نقاش، گراورساز و معلم آلمانی بود که در ریودوژانیرو برزیل ساکن شد. او مناظر شهری، پرترهها و چشماندازهایی از رسسیف و سالوادور را به تصویر کشید. آثارش به دلیل دقت در جزئیات و تنوع رنگها nổi nổi هستند، اما در سایه آثار دیگر هنرمندان قرن نوزدهم برزیل قرار گرفتند.
تابلوی «تبدیل سنت باو» اثری باشکوه از پیتر پل روبنس است که در سالهای ۱۶۲۳ تا ۱۶۲۴ خلق شده است. این اثر به سفارش اسقف آنتون تریست برای کلیسای جامع سنت بافو در گنت بلژیک ساخته شد و همچنان در همان مکان نگهداری میشود. یک طرح اولیه روغنی از این اثر در گالری ملی لندن قرار دارد.
مارگارت ریکرت (۱۸۸۸-۱۹۷۳)، تاریخدان هنر آمریکایی و رمزگشای جنگ جهانی دوم، نخستین زنی بود که در مجموعه اصلی تاریخ هنر پِلیکان، کتابی با عنوان «نقاشی در بریتانیا: قرون وسطی» تألیف کرد. او خواهر ادیت ریکرت، تاریخدان هنر، بود. ریکرت با دریافت دکترا از دانشگاه شیکاگو در ۱۹۳۸، رسالهای درباره بازسازی یک میسال کارملیتی انگلیسی از یک آلبوم در موزه بریتانیا نوشت.
استاد محراب ایمهوف، نقاش آلمانی فعال در اوایل قرن پانزدهم، خالق محراب مشهور کلیسا لورنز در نورنبرگ است. این اثر که به سفارش کونراد ایمهوف ساخته شد، شامل تصاویری از تاجگذاری مریم مقدس و حواریون است. با وجود گم شدن برخی قطعات، این محراب همچنان به عنوان نمونة بارز سبک گوتیک اواخر قرون وسطی شناخته میشود.
هاگناور نامخانوادگی با ریشه آلمانی است که به افراد سرشناسی از جمله مبلغان مذهبی، نظریهپردازان اطلاعات، مجسمهسازان، معماران و بازرگانان اتریشی و آلمانی اشاره دارد. این نام در تاریخ هنر و علم اروپا نقش پررنگی داشته است.
مارکو پنوو (۱۹۲۲-۱۹۹۸)، استاد تراشکاری چوب و مرمتگر صربستانی، در شهر تیتل (سربیا کنونی) زاده شد. او با تبار کروات و بلغاری، در نووی ساد زندگی کرد و شاگرد ی. سزوتر بود. پنوو در ساخت و مرمت ایکونوستاسها، محرابهای کلیساهای ارتدوکس صربی، کاتولیک یونانی و رومی، و همچنین مرمت اشیای مقدس فعالیت داشت. آثار او در سبکهای باروک، نئوروکوکو و کلاسیک دیده میشود.
