265 مقاله — صفحه 11 از 23
موزه هالویل، واقع در خانه تاریخی هالویل در مرکز استکهلم، سوئد، گنجینهای از هنر و تاریخ است. این موزه که در سال ۱۹۳۸ افتتاح شد، مجموعهای از ۵۰,۰۰۰ شیء را در خود جای داده و نمایی از زندگی اشرافی اواخر دوره ویکتوریایی در سوئد را به نمایش میگذارد.
آمیكو ریتسی (۱۷۹۴-۱۸۶۲) تاریخنگار هنر و مارکیز ایتالیایی بود که بهخاطر کتاب «یادداشتهای تاریخی هنر و هنرمندان مارکای آنکونا» (۱۸۳۴) شهرت یافت. این اثر، نخستین بررسی سیستماتیک تاریخ هنر در منطقه مارکه بهشمار میرود. او همچنین آثار ادبی و موسیقیایی دیگری از جمله کانتاتاهای ویولا را خلق کرد.
جدا شدن آزادانه (Free Secession) گروهی از هنرمندان مدرن در برلین بود که بین سالهای ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۳ نمایشگاههای مشترکی برگزار کردند. این گروه پس از جدایی ۴۲ عضو از انجمن برلین سکسیون در سال ۱۹۱۳ تشکیل شد و ماکس لیبرمن به عنوان رئیس افتخاری آن انتخاب گردید.
ویلیام ویلت (۱۸۶۹-۱۹۲۱) هنرمند آمریکایی در زمینهی نقاشی پرتره، شیشههای رنگی و مرمت آثار هنری بود. او بهعنوان یکی از پیشگامان احیای سبک گوتیک، استودیوی شیشههای رنگی ویلت را تأسیس کرد و با مخالفت با سبک اپالسان آمریکایی، به بازگرداندن تکنیکهای قرون وسطایی در هنر شیشههای رنگی پرداخت.
پیر آگوست کوت (۱۸۳۷-۱۸۸۳) نقاش فرانسوی مکتب کلاسیک آکادمیک بود. او با آثار ماندگاری مانند «بهار» و «طوفان» شهرت یافت. کوت تحت حمایت هنرمندان برجستهای مانند بوگروئا قرار داشت و جوایز متعددی از جمله نشان شوالیه لژیون دونور دریافت کرد.
جرترود دو پلیچی (۱۷۴۳–۱۸۲۵)، نقاش هلندی اهل اوترخت، در پاریس و بروژ فعالیت داشت. او شاگرد نقاشان برجستهای مانند پل دو کوک و ژوزف-بنوا سووه بود و به خاطر پرترهها و آثار مذهبیاش شناخته میشود.
مناخم گفن (۱۹۳۰-۲۰۱۶) نقاش و کاریکاتوریست اسرائیلی بود که در شهر حیفا متولد شد. او پس از خدمت در سازمان پالماخ و تحصیل در مدرسه هنری بزالل و مدرسه عالی هنرهای زیبای پاریس، به خلق آثار بزرگ با تکنیک روغن روی بوم پرداخت. گفن با سبک اکسپرسیونیسم فیگوراتیو شناخته میشود و آثارش در حراجیهای بینالمللی و موزههای معتبر حضور دارند.
تندیس سنگی ماری کاتکارت، ساختهی ماری-آن کولت، بین سالهای ۱۷۶۸ تا ۱۷۷۲ خلق شد. نسخههای مختلفی از این اثر وجود دارد: نسخهی اصلی گچی در لوور، نسخهی کامل مرمری در موزهی روسیه و نسخهی ناتمام مرمری در موزهی هنرهای زیبای نansı. ماری کاتکارت، دختر چارلز کاتکارت، سفیر بریتانیا در امپراتوری روسیه بود.
مارگارت فرنچ کرسون (۱۸۸۹–۱۹۷۳) مجسمهساز آمریکایی و دختر دانیل چستر فرنچ بود. او زیر نظر آبااستنیا سن لجر ابرل و جرج دیمیتریوس آموزش دید و بر ساخت مجسمههای مرمری و پرترههای سر تمرکز داشت. آثار او در پاریس، گالری کورکورین واشینگتن و سایر موزهها به نمایش درآمد. او در ۱۹۴۲ به آکادمی ملی طراحی پیوست و در ۱۹۵۹ به عضویت کامل رسید.
ماریانو دئوستریو، معروف به ماریانو دی پروجا، نقاش ایتالیایی دوره رنسانس بود که در پروجا فعال بود. او شاگرد پیترو وانونچی بود و آثار مهمی مانند تابلوی محراب برای کالجیو دل کامبیو خلق کرد. جزئیات زندگی او محدود است، اما آثارش در کلیساهای سانتآگوستینو و ساندومنیکو باقی مانده است.
دوروتیا بربی (۱۹۰۹-۱۹۸۷) هنرمند بریتانیایی بود که بیشتر بهخاطر تصویرگری کتابها، بهویژه برای انتشارات گلدن کاکرل پرس، شناخته میشود. او در لندن تحصیل کرد و آثارش در گالریهای معتبر بریتانیا و خارج از کشور به نمایش درآمد. بربی همچنین بهعنوان طراح آزاد برای نشریاتی مانند رادیو تایمز کار کرد و در اواخر زندگی به حرفهی کار اجتماعی روی آورد.
ماریان کولشزا (۱۸۷۸–۱۹۴۳)، نقاش آکادمیک لهستانی، در سوواوکی متولد شد و در ویلنیوس فعالیت میکرد. او با نام لیتوانیایی ماریوناس کولشا نیز شناخته میشود. آثار او نمادی از هنر کلاسیک لهستان در قرنهای نوزدهم و بیستم است.
