19 مقاله — صفحه 2 از 2
فواره فلاح، معروف به فواره مصری، در سال ۱۸۰۶ در پاریس ساخته شد. این اثر که الهامگرفته از کمپین مصر ناپلئون بناپارت است، توسط معمار فرانسوا-ژان براله و مجسمهساز پیر-نیکولا بوواله خلق شده و از سال ۱۹۷۷ در فهرست آثار تاریخی فرانسه قرار دارد.
دادگاه شهرستان مرسر در پرینستون، ویرجینیای غربی، بنایی تاریخی متعلق به سالهای ۱۹۳۰-۱۹۳۱ است. این ساختمان که توسط الکس بی. ماهود طراحی شده، نمونهای برجسته از سبک معماری آرت مدرن در جنوب ویرجینیای غربی به شمار میرود. این اثر در سال ۱۹۸۰ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد.
آکادمی چریفیلد، بنایی تاریخی به سبک معماری یونانی احیا شده در سال ۱۸۵۰ در مین، که در ابتدا میزبان یک آکادمی خصوصی و دفاتر شهری بود. این ساختمان که در سال ۱۹۸۲ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد، امروزه کاربریهای متنوعی از جمله کتابخانه و مرکز اجتماعی را در خود جای داده است.
تالار نیکوکاران نیکطینت، بنایی با سبک معماری یونانی احداث شده در سال ۱۸۵۸ در مینهسوتا، شاهد فراز و نشیبهای بسیاری بوده است. این سالن که توسط گروهی برای گردهماییهای بدون الکل ساخته شد، پس از شکست اقتصادی شهر، به مدرسه تبدیل شد و در نهایت برای بقا، تغییراتی اساسی را تجربه کرد.
ساختمان ۱۴ طبقه ۵ خیابان غربی ۶۳ در محله آپر وست ساید منهتن، نیویورک، با معماری برجسته و تاریخچهای غنی، خانهی کنونی YMCA منطقه غربی است. این بنای آجری با جزئیات سنگ آهک و تراکوتا، در سال ۱۹۳۰ توسط دوایت جیمز باوم طراحی شده است.
کلیسای سنت ونسان در براغا، بنای باروک قرن شانزدهم در پرتغال است که به سنت ونسان از ساراگوسا تقدیس شده و از 1986 به عنوان اموال دارای اهمیت عمومی شناخته میشود.
منطقه تاریخی خیابان لینکلن در برانزویکِ ایالت مین، مجموعهای بینظیر و یکپارچه از خانههای مسکونی اواسط قرن نوزدهم است. این محله که در سال ۱۹۷۶ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد، بیشتر بناهای خود را در بازه زمانی کوتاه ۱۸۴۳ تا ۱۸۴۵ میلادی ساخته است.
