9 مقاله
انتخابات منطقهای توسکانی در روزهای ۶ و ۷ مه ۱۳۶۹ برگزار شد. این انتخابات بر اساس قانون نمایندگی تناسبی با حوزههای استانی انجام گرفت. حزب کمونیست ایتالیا با وجود از دست دادن بخشی از آرای خود، همچنان بزرگترین حزب باقی ماند. پس از انتخابات، مارکو مارکوچی از حزب کمونیست دولت ائتلافی با احزاب سوسیالیست و دموکراتیک سوسیالیست ایتالیا تشکیل داد.
کشتار آکا لارنتیا به واقعهای گفته میشود که در ۷ ژانویه ۱۹۷۸ در رم رخ داد. در این حادثه، پنج نوجوان عضو شاخه جوانان جنبش اجتماعی ایتالیا مورد حمله قرار گرفتند و دو تن از آنها (۱۳ و ۱۷ ساله) کشته شدند. این واقعه باعث بروز شورشهایی در همان روز شد که در جریان آن، یک هوادار دیگر این جنبش نیز در درگیری با پلیس جان باخت.
انیو آنتونیلی، متولد ۱۸ نوامبر ۱۹۳۶، یک روحانی ارشد کلیسای کاتولیک است که از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ ریاست شورای پاپی خانواده را بر عهده داشت. او از ۱۹۸۲ به عنوان اسقف و سپس Erzbischof در شهرهای مختلف ایتالیا خدمت کرده و در ۲۰۰۳ به رتبه کاردینالی رسید. آنتونیلی همچنین رهبری کنفرانس اسقفان ایتالیا را از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۱ بر عهده داشت.
آلدو کاروزی، زاده ۳۰ ژوئن ۱۹۵۱، قاضی برجسته ایتالیایی است که از سال ۲۰۱۱ عضو دادگاه قانون اساسی ایتالیا بوده و از سال ۲۰۱۶ به عنوان معاون رئیس این دادگاه فعالیت میکند. وی پیش از این در دیوان محاسبات ایتالیا خدمت کرده و در سال ۲۰۱۱ به دادگاه قانون اساسی پیوست.
برونو برنابئی (۳۰ مه ۱۸۸۸ - ۲۳ دسامبر ۱۹۴۷) سیاستمداری ایتالیایی بود که در شهر راپولانو ترمه متولد شد. او در سال ۱۹۴۷ به عنوان نماینده حزب جمهوریخواه ایتالیا در مجلس مؤسسان این کشور حضور یافت.
انتخابات منطقهای مولیزه در اکتبر ۲۰۱۱ با پیروزی اندک میکلِه ایوریو همراه بود، اما بهدلیل تخلفات ائتلاف میانهراست، نتیجه در سال ۲۰۱۲ لغو و انتخابات تازه در فوریه ۲۰۱۳ برگزار شد.
روزنامه «کووتیدیانو دل فریولی ونتزیا جولیا» (Il Quotidiano del Friuli Venezia Giulia) یک روزنامه رایگان ایتالیایی بود که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد و تنها در منطقه فریولی ونتزیا جولیا توزیع میشد. این روزنامه در سال ۲۰۱۴ تعطیل شد.
آدولفو کوینتیری (۱۸۸۷-۱۹۷۰)، سیاستمدار ایتالیایی، در دورههای مختلف از جمله شهرداری کوزنتسا و مجلس مؤسسان، خدمت کرد. او همچنین نماینده مجلس در دوره اول قانونگذاری ایتالیا بود.
جیووانی ملوسو، یک مجرم ایتالیایی که به عنوان همکار قضایی (پنتیتو) در محاکمه بزرگ سازمانیافتههای جنایی کامورا نقش داشت. او به دلیل اتهامات کاذب و ساختگی علیه مجری محبوب انزو تورتورا و دیگر افراد نمایشی شهرت بدی یافت. بیاعتمادی گستردهای نسبت به شهادتهایش وجود داشت و بسیاری از اتهاماتش بعداً رد شد.
