512 مقاله — صفحه 36 از 43
دونگشیائوکو، منطقهای در جنوب شهرستان چانگپینگ پکن، با جمعیتی بالغ بر ۸۵ هزار نفر در سال ۲۰۲۰، از ۱۵ بخش اداری شامل ۵ جامعه شهری و ۱۰ روستا تشکیل شده است. این منطقه با شهرکها و محلههای اطراف مانند شاها و بِیچیجیا هممرز است.
فیشتاون، جامعه هنری غیررسمی در دلتای رودخانه اسکاجیت در ایالت واشینگتن، از اواخر دهه ۱۹۶۰ تا اواسط دهه ۱۹۸۰ میزبان هنرمندان، شاعران و مجسمهسازان بود. این جامعه روستایی و منزوی، بدون برق و لولهکشی، به مرکز ضدفرهنگ شمالغربی آمریکا تبدیل شد. هنرمندان فیشتاون با برگزاری نمایشگاههای موفق در سیاتل، شهرت منطقهای کسب کردند.
کالج سنت جوزف، واقع در مارک کراس، یک مدرسه کوچک کاتولیک رومی بود که در سال ۱۸۶۹ تأسیس شد. این بنا توسط ادوارد پگین طراحی شده و به عنوان یک ساختمان تاریخی درجه دو ثبت شده است. این مکان ابتدا به عنوان یتیمخانه سنت مایکل برای دختران شناخته میشد و بعدها به کالج سنت جوزف تبدیل شد.
کمروجاک محلهای در بخش و شهرستان سور، واقع در استان دیاربکر ترکیه است. جمعیت این محله در سال ۲۰۲۲ میلادی، ۲۵۰ نفر گزارش شده است.
وونوارا منطقهای در جنوب شرقی پارینگا، واقع در بخش شرقی منطقه ریورلند استرالیای جنوبی است. این محل در شرق بزرگراه استورت، بین پارینگا و یامبا قرار دارد و از بزرگراه تا مرز ایالت امتداد مییابد. وونوارا به عنوان ایستگاه بارگیری گندم برای حملونقل ریلی شناخته میشد و نام اولیه آن کورا بود که به دلیل شباهت به نورا، به وونوارا تغییر یافت.
کشاورزان بانکساید گروهی پنجنفره بودند که در سال ۱۶۴۸ در منطقهای در جنوب فیرفیلد، کنتیکت، مستقر شدند. این منطقه امروزه به نام گرینز فارمز، بخشی از وستپورت، شناخته میشود. اعضای این گروه شامل توماس نیوتون، هنری گری، جان گرین، دنیل فراست و فرانسیس اندروز بودند. نام گرینز فارمز از جان گرین گرفته شده و این گروه نام «بانکساید» را به یاد محلهای در لندن که برخی از آنها در آنجا زندگی میکردند، انتخاب کردند.
متهی، یک ناحیه مدنی در بارونی تاریخی ماسکری شرقی در شهرستان کورک ایرلند است. این منطقه حول یک شهرک کوچک به همین نام متمرکز شده که شامل کلیسایی کاتولیک رومی، مدرسه ابتدایی و یک میخانه است. شواهد سکونت باستانی در این ناحیه شامل محوطههای حلقهای در گیلکا و محوطه کلیسایی دایرهای با بقایای کلیسایی از قرن هفدهم و سنگقبرهای قرن هجدهم است.
مدرسه منطقه شماره ۳، ساختمانی تاریخی با یک کلاس درس در کستلتون-آن-هادسون، نیویورک است. این بنا در سال ۱۸۷۰ به سبک ایتالیایی ساخته شد و تا سال ۱۹۵۱ به عنوان مدرسه فعال بود. این مدرسه به همراه سازههایی مانند گاراژ، انبار زغالسنگ/چوب و چاه سنگی، در سال ۱۹۹۸ در فهرست مکانهای تاریخی ملی ثبت شد.
دونجی کوریچانی، روستایی در شهرداری کنژوو واقع در جمهوری صربسکا، بوسنی و هرزگوین است. این روستا بر روی تپهای در ارتفاع حدود ۱۱۵۰ متری، میان مناطق پوگارجه و شاخه ایلومسکای کوریچانسکه استیینه قرار دارد. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۳، جمعیت این روستا ۱۰۵ نفر بوده است.
Chorweiler، ششمین بخش کلن در آلمان، در دهه ۱۹۷۰ تأسیس شد. بخش عمدهای این منطقه در سال ۱۹۲۲ به شهر کلن پیوست. Chorweiler با کمترین تراکم جمعیت در کلن شناخته میشود و مناطق روستایی بسیاری دارد.
آبراوِسِش، روستایی در شهرداری ویسو در منطقه دائو-لافوئنش پرتغال، با جمعیت ۸۵۳۹ نفر در سال ۲۰۱۱، سابقهای غنی در تقاطع راههای باستانی و فعالیتهای کشاورزی و صنفی دارد. این روستا که در شمال ویسو واقع شده، بهعنوان منطقهای مسکونی برای شهروندان ویسو شناخته میشود و رشد شهری قابلتوجهی را تجربه کرده است.
خانه دایل-بنتون، واقع در کلرادو، محل زندگی خانوادههای برجستهای مانند دایل و بنتون بوده است. جیمز دایل، بنیانگذار معدن طلای پورتلند، و فرانک بنتون، دامدار سرشناس و بنیانگذار نمایشگاه ملی دام غربی، از ساکنان مشهور این خانه بودند. این بنا پس از سالها تغییر کاربری، در سال ۲۰۰۴ مرمت و به عنوان بنای تاریخی ثبت شد.
