40 مقاله — صفحه 2 از 4
یوزف میخال لوکاسویچ، تاجر و سیاستمدار لهستانی، دو دوره به عنوان رئیسجمهور ورشو در سالهای ۱۷۹۲-۱۷۹۳ و ۱۷۹۴-۱۷۹۶ خدمت کرد. او همکار نزدیک یان دکرت بود و نقش مهمی در مدیریت شهری ورشو ایفا نمود.
جرزی کولندو (۱۹۳۳-۲۰۱۴) تاریخدان و باستانشناس لهستانی بود که بهعنوان مرجع در تاریخ و باستانشناسی روم باستان شناخته میشد. او متخصص روابط میان امپراتوری روم و مناطق بارباریکوم بود و به مکتب آنال فرانسه تعلق داشت. کولندو با تأکید بر تعاملات اقتصادی و اجتماعی، به بررسی تأثیر روم در مناطق مختلف از جمله لهستان کنونی پرداخت.
فیشِر (Fiszer) نامخانوادگی لهستانی است که از نام آلمانی «فیشر» (Fischer) گرفته شده است. این نام در تاریخ لهستان حضور داشته و افراد سرشناسی مانند فرانسیشک فیشِر، جامعهشناس برجسته، و ویریدیانا فیشِروا، نویسنده خاطرات، آن را حمل کردهاند.
پلاوینکو روستایی در ناحیه اداری گمینا بیرزونیک، شهرستان خوشچنو، استان پومرانی غربی در شمال غربی لهستان است. این روستا در شمال غربی بیرزونیک، جنوب شرقی خوشچنو و جنوب شرقی اشتتین، مرکز منطقه، قرار دارد.
استفان گیلر (۱۸۳۳–۱۹۱۸)، زاده اوپاتوفک در لهستان کنگره، نقش فعالی در جنبش استقلال لهستان و قیام ۱۸۶۳ داشت. او به عنوان شاعر، معلم زبان و ادبیات لهستانی، و یکی از چهرههای برجسته دوره رمانتیسم لهستان شناخته میشود. گیلر در دورهای فعالیت میکرد که حکومت روسیه تزاری تلاش میکرد زبان لهستانی را از زندگی عمومی حذف کند.
موره اوگوردی یک روستای کوچک در منطقه اداری گمینا لووِک، شهرستان نووی تومیشل، استان لهستان بزرگ در غرب لهستان است. این روستا در منطقهای سرسبز و تاریخی واقع شده و نمادی از زندگی روستایی لهستان به شمار میرود.
ریخوال شهری کوچک در شهرستان کنین، استان لهستان بزرگ است که در سال ۲۰۰۴ میلادی ۲۳۶۷ نفر جمعیت داشته است. این شهر یکی از مراکز مسکونی تاریخی در منطقهای با پیشینه غنی فرهنگی و جغرافیایی محسوب میشود.
ووچیخ کترزینسکی (۱۸۳۸-۱۹۱۸)، مورخ لهستانی و مدیر کتابخانه اوسولینوم در لمبرگ، با وجود ریشههای آلمانی، هویت لهستانی خود را پذیرفت و علیه ژرمنسازی مبارزه کرد. او در قیام ژانویه ۱۸۶۳ شرکت کرد و به خاطر حمایت از لهستان زندانی شد. کترزینسکی آثار ارزشمندی در زمینه تاریخ لهستان و پروس نوشت و میراث او در نامگذاری شهر کترزین و تأسیس مؤسسه پژوهشی به نامش در اولشتین باقی ماند.
استاخ کونوا قهرمان افسانهای منطقه کورپی لهستان است که نماد شجاعت و مقاومت در برابر اشغالگران و روسایی به شمار میرود. هرچند وجود تاریخی او قطعی نیست، اما اسطورهاش تا امروز زنده مانده و یادش با بناهای تاریخی گرامی داشته میشود.
در اول آوریل ۱۹۳۸، مرزهای چندین استان غربی و مرکزی جمهوری دوم لهستان دستخوش تغییرات قابل توجهی شد. استانهایی مانند پومرانی، پوزنان، ورشو، لودز، بیاویستوک، لوبلین و کیلتس تحت تأثیر این تغییرات قرار گرفتند. پومرانی بیشترین سود را برد و بیاویستوک بیشترین ضرر را متحمل شد. این تغییرات شامل جابجایی چندین شهرستان بین استانها بود.
آنتونی پاپیل (۱۸۶۵-۱۹۱۰) مجسمهساز لهستانی بود که آثار برجستهای در شهرهای کراکوف، لویو و واشینگتن دی.سی. خلق کرد. او با تحصیل در آکادمیهای هنری کراکوف، وین، برلین و فلورانس، سبک خاص خود را شکل داد و در ساخت بناهای تاریخی و یادمانهای ملی نقش داشت.
کارول آدونتویچ (۱۸۷۱–۱۹۵۸) بازیگر و کارگردان تئاتر لهستانی بود که در جنگ جهانی اول در لژیونهای لهستانی جنگید. پس از استقلال لهستان، او با تورهای موفق تئاتر در سراسر کشور درخشید. در دوران اشغال نازیها زندانی شد و دو سال پس از اکتبر لهستانی در ورشو درگذشت. آدونتویچ بهویژه برای نقش هملت شهرت داشت و تئاترهای مهمی را مدیریت کرد.
