3 مقاله
روبرتو استاگنو (۱۸۴۰-۱۸۹۷)، تنور برجسته اپرای ایتالیایی، بهعنوان یکی از مهمترین تفسیرکنندگان موسیقی وریسمو در دهه ۱۸۹۰ شناخته میشود. او با اجرای نقش محوری توریدو در اپرای «کاوالریا روستیکانا» ماسکانینی، تاریخ اپرا را رقم زد. استاگنو با وجود انتقادات از ویبراتوی صدایش در آمریکا، در اروپا و آمریکای جنوبی محبوبیت زیادی داشت.
اپرای فرانچسکا دا ریمینی، اثر ریکاردو زاندونایی، داستانی عاشقانه و تراژیک را در چهار پرده روایت میکند. این اپرا که بر اساس نمایشنامهای از گابریله دانونزیو نوشته شده، نخستین بار در سال ۱۹۱۴ در تورین اجرا شد و همچنان به صورت گاهگاهی روی صحنه میرود. داستان حول محور فرانچسکا، دختری که به دلایل سیاسی به ازدواج جیووانی (معروف به جیانچیوتو) درمیآید، میچرخد. اما او به برادر جوان و خوشسیماي جیووانی، پائولو، علاقهمند میشود و این عشق ممنوعه سرانجام به فاجعه میانجامد.
لا فینتا پاریجینا، اپرای بوفای سهپردهای از دومنیکو چیماروزا، نخستینبار در ۱۷۷۳ در ناپل اجرا شد و با زبانی طنزآمیز ماجرای عشقی شخصیتی به نام «پاریسیِ جعلی» را روایت میکند.
