377 مقاله — صفحه 22 از 32
بیانکو بیانکی، دوچرخهسوار ایتالیایی، در المپیک تابستانی ۱۹۳۶ با تیم ایتالیا در تعقیب تیمی مردان مدال نقره گرفت؛ نامی ماندگار در تاریخ دوچرخهسواری المپیکی ایتالیا.
میخائیل ژلف، دونده بلغارستانی دو ۳۰۰۰ متر با مانع، در دو دوره المپیک تابستانی ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ حضور داشت و در قهرمانی اروپای ۱۹۶۹ با رکورد شخصی ۸:۲۵.۰ قهرمان شد.
راینهارد کورتسکی، ورزشکار پیشین پرش با نیزه اهل آلمان، در المپیک تابستانی ۱۹۷۲ برای آلمان غربی رقابت کرد.
سیکی نوسه، جودوکار پیشین ژاپنی، در المپیک ۱۹۸۴ برای ژاپن مدال برنز گرفت و با قهرمانیهای پیاپی در ژاپن و موفقیت در مسابقات جهانی، از چهرههای شاخص جودوی دهه ۱۹۸۰ شد.
مارتی تن کاته، دونده پیشین هلندی، در المپیک ۱۹۸۸ سئول در ۱۰٬۰۰۰ متر نهم و در ماراتن پانزدهم شد. او دو بار قهرمان ماراتن انسخلده و چهار بار پیاپی برنده نیمهماراتن سیتی-پیر-سیتی لاهه شد.
جورج جیمز راس، ژیمناست بریتانیایی، در دو دوره المپیک ۱۹۰۸ و ۱۹۱۲ برای تیم ملی کشورش رقابت کرد و با تیم بریتانیا به مدال برنز تیمی در المپیک استکهلم رسید.
فرانسیس ویلیام ولدون، سوارکار و افسر بریتانیایی، در المپیک ۱۹۵۶ استکهلم به طلای تیمی و برنز انفرادی اونتینگ رسید و سه بار پیاپی قهرمان اروپا شد.
آنتی ویسکاری، دونده استقامت فنلاندی، در ماراتن بوستون ۱۹۵۶ قهرمان شد و در ماراتن المپیک ۱۹۶۰ رم به جایگاه پنجاهوسوم رسید. رکورد شخصی او ۲:۲۱:۲۷ بود.
میشل دیویسون، شیرجهرو آمریکایی متولد ۱۹۷۹، در المپیک تابستانی سیدنی ۲۰۰۰ در شیرجه تخته فنری ۳ متر زنان برای ایالات متحده رقابت کرد.
گابریلا پالم، بازیکن واترپلوی استرالیایی، در المپیک توکیو ۲۰۲۰ عضو تیم ملی زنان استرالیا بود و با این تیم تا مرحله یکچهارم نهایی پیش رفت.
لیتوانی پس از فروپاشی شوروی، برای نخستینبار به عنوان کشوری مستقل در المپیک تابستانی ۱۹۹۲ بارسلونا حضور یافت. این کشور با اعزام ۴۷ ورزشکار در ۱۱ رشته ورزشی، یکی از سه جمهوری پیشین شوروی بود که به جای تیم متحد، زیر پرچم خود رقابت کرد.
ایزاک سوزا فیلیو، شیرجهرو جوان برزیلی متولد ۱۹۹۹، از چهرههای نوظهور ورزش شیرجه در سطح بینالمللی است. او با کسب مدال برنز در بازیهای پان امریکن و حضور در المپیک توکیو، نام خود را در تاریخ این رشته ثبت کرده است.
