گریس خلأ چیست؟
گریس خلأ نوعی روانکار است که برای کار در محیطهای کمفشار یا خلأ طراحی میشود. ویژگی اصلی آن فراریت پایین است؛ یعنی در فشارهای کم بهآسانی تبخیر نمیشود.
اگر از روانکاری با فراریت بالا در چنین شرایطی استفاده شود، دو مشکل ایجاد میشود: روانکار بهمرور از بین میرود و دیگر نمیتواند اصطکاک را کاهش دهد؛ همچنین بخار حاصل از آن مانع میشود فشار از فشار بخارش پایینتر برود.
کاربرد گریس خلأ در سامانههای خلأ
گریس خلأ فقط نقش روانکار ندارد؛ در بسیاری از سامانهها بهعنوان مادهای برای آببندی اتصالات نیز به کار میرود. این کاربرد معمولاً به خلأهای پایین یا متوسط محدود میشود، زیرا در خلأهای فوقبالا یا دماهای زیاد احتمال خروج گاز از گریس افزایش مییابد و میتواند خلأ موردنظر را مختل کند.
استفاده از این نوع گریس در سامانههای خلأ شیشهای رایجتر است. در سامانههای تمامفلزی معمولاً به جای گریس، از آببندهای لبهتیز در فلزات نرم استفاده میشود.
در اتصالاتی که از اورینگ استفاده میکنند، باید با احتیاط عمل کرد. در آببندهای ثابت، چرب کردن اورینگ میتواند هنگام فشرده شدن باعث تغییر شکل دائمی آن شود.
کاربرد در صنعت الکترونیک
در فرایندهای ساخت الکترونیک، گریس خلأ اغلب برای کمک به جلوگیری از خوردگی قطعات و سطوح حساس استفاده میشود.
نمونهها و انواع
- گریس رمزی: یکی از انواع قدیمی گریس خلأ است که در آزمایشگاهها شناخته میشود.
- پرفلوئوروپلیاتر: نمونهای از روانکارهای کمفرار با عملکرد مناسب در شرایط حساس خلأ.
نکته کلیدی برای انتخاب
پیش از استفاده از گریس خلأ، باید سطح خلأ، دمای کاری، جنس قطعات و احتمال خروج گاز بررسی شود. انتخاب نادرست میتواند به آلودگی محیط خلأ، کاهش کیفیت آببندی یا آسیب به قطعات منجر شود.
موضوعات مرتبط
- گریس
- روانکارها