تراسفر: درمان رادیوتراپی برای سرطان کبد

TheraSphere
📅 12 تیر 1405 📄 261 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

تراسفر یک روش درمانی رادیوتراپی برای کارسینوم هپاتوسلولار (HCC) است که از میلیون‌ها میکروسفر شیشه‌ای رادیواکتیو استفاده می‌کند. این میکروسفرها از طریق شریان‌های تغذیه‌کننده تومور کبد تزریق شده و با آزادسازی پرتو یتریوم-۹۰، سلول‌های سرطانی را از بین می‌برند. این روش به عنوان یک دستگاه بشردوستانه توسط FDA تأیید شده است.

تراسفر چیست؟

تراسفر یک روش درمانی رادیوتراپی برای کارسینوم هپاتوسلولار (HCC) است که از میلیون‌ها میکروسفر شیشه‌ای رادیواکتیو استفاده می‌کند. این میکروسفرها که حاوی یتریوم-۹۰ هستند، از طریق شریان‌های تغذیه‌کننده تومور کبد تزریق می‌شوند. پس از تزریق، این میکروسفرها در مویرگ‌های کبد گیر کرده و پرتو یتریوم-۹۰ را به طور مستقیم به سلول‌های سرطانی می‌تابانند.

این روش به عنوان یک دستگاه بشردوستانه توسط اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) تأیید شده است، اما هنوز اثربخشی کامل آن اثبات نشده است. تراسفر عمدتاً به عنوان یک درمان کمکی قبل از جراحی یا پیوند کبد استفاده می‌شود.

مکانیزم عمل

میکروسفرهای شیشه‌ای تراسفر حاوی یتریوم-۹۰ هستند که یک گسیل‌کننده بتا خالص است. این پرتوها با انرژی متوسط ۰.۹۳۶۷ مگاالکترون‌ولت، سلول‌های سرطانی را از بین می‌برند. میکروسفرها از طریق کاتتر وارد شریان کبدی شده و به دلیل اندازه کوچک خود در مویرگ‌های تومور گیر می‌کنند. این فرآیند باعث آسیب به سلول‌های سرطانی می‌شود، اگرچه ممکن است به بافت سالم اطراف نیز آسیب برساند.

عوارض و هشدارها

تراسفر دارای یک هشدار جعبه سیاه است که به ۵ فاکتور خطر قبل از درمان اشاره می‌کند. این فاکتورها با عوارض جدی مرتبط هستند که در برخی موارد منجر به مرگ شده‌اند. همچنین، تراسفر در اکتبر ۲۰۱۶ توسط FDA به دلیل مسائل ایمنی فراخوان شده است.

اثربخشی

مطالعات نشان می‌دهند که بیماران کم‌خطر مبتلا به سرطان کبد غیرقابل جراحی، پس از درمان با تراسفر، کنترل بیماری را برای حداقل دو سال حفظ می‌کنند. در یک مطالعه، بیماران کم‌خطر به طور متوسط ۸۰۰ روز زنده ماندند، در حالی که این عدد برای بیماران پرخطر ۲۵۸ روز بود. حدود ۳۴٪ از بیماران به درمان پاسخ دادند و اندازه تومور آنها ۵۰٪ یا بیشتر کاهش یافت.

جمع‌بندی

تراسفر یک گزینه درمانی امیدوارکننده برای بیماران مبتلا به سرطان کبد غیرقابل جراحی است. با وجود برخی عوارض جانبی و هشدارها، این روش توانسته کنترل بیماری را برای حداقل دو سال در بیماران کم‌خطر فراهم کند. مطالعات نشان می‌دهند که تراسفر می‌تواند اندازه تومور را کاهش داده و نرخ بقای بیماران را افزایش دهد.