پروفسور، با نام کامل روی هینکل (Roy Hinkley)، یکی از هفت شخصیت اصلی و بازمانده در سریال کمدی کلاسیک آمریکایی «جزیره گلیگان» (Gilligan's Island) است که بین سالهای ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۷ پخش شد. این نقش را بازیگر فقید، راسل جانسون (Russell Johnson) ایفا کرد. در قسمت آزمایشی (pilot episode)، جان گابریل (John Gabriel) نقش پروفسور را بازی کرد، اما شبکه احساس کرد که او برای داشتن مدارک تحصیلی متعدد پروفسور، بیش از حد جوان به نظر میرسد.
خلاصهای از شخصیت پروفسور
پروفسور، که نام واقعیاش به ندرت در طول سریال ذکر میشود، معلم علوم دبیرستان اهل کلیولند، اوهایو بود. تخصص اصلی او گیاهشناسی بود و قصدش از شرکت در این سفر دریایی بدفرجام که منجر به سقوطشان در جزیره شد، نوشتن کتابی با عنوان «سرگرمی با سرخسها» (Fun With Ferns) بود. وظیفه اصلی او در سریال، ابداع روشهای مختلف برای راحتتر کردن زندگی بازماندگان در جزیره بود. بسیاری از اختراعات او، از جمله روشی برای شارژ مجدد باتریهای رادیوی همهگیر، با استفاده از نارگیل و بامبو که به وفور در جزیره یافت میشدند، ساخته میشد.
علاوه بر مهارتهای علمی، او در زمینههای حقوق، ادبیات، علوم اجتماعی و هنر نیز تبحر داشت. به جز لیستی از مدارک تحصیلی مختلف که در یکی از قسمتها ارائه میدهد (شامل لیسانس از USC، فوق لیسانس از UCLA، کارشناسی ارشد از SMU و دکترا از TCU)، اطلاعات کمی درباره گذشته او و هیچ اطلاعاتی درباره خانوادهاش فاش نشد. در برخی قسمتها، اشارات کوتاهی به گذشته او میشود:
- در قسمت آزمایشی، او به عنوان یک دانشمند تحقیقاتی و «پیشاهنگ معروف» توصیف میشود.
- در قسمت دیگری، وقتی یک شکارچی بزرگ به جزیره میآید و از پروفسور میپرسد چه ورزشهایی انجام میداده، پاسخ او «شطرنج» بود.
- پس از بوسیدن طولانیمدت جینجر (در حین فیلمبرداری یک فیلم صامت)، او ادعا میکند که توانسته نفس خود را حبس کند زیرا قبلاً «غواص بوده» است.
- در قسمتی دیگر، هنگام تلاش برای بازسازی صحنه قتل «راندولف بلیک»، پروفسور تهدید میکند که «اشتراک مجله Science Quarterly او را باطل خواهد کرد».
- در قسمت «آیا آقای هاول واقعی خودش را معرفی میکند؟» (Will the Real Mr. Howell Please Stand Up?)، پروفسور بیان میکند که «کارشناسی ارشد روانشناسی دارد».
پروفسور به عنوان متعادلترین و منطقیترین شخصیت سریال به تصویر کشیده میشد. او معمولاً با گلیگان صبورتر از سایر بازماندگان برخورد میکرد و اغلب برای حل اختلافات فراخوانده میشد. در نتیجه، او اغلب به عنوان راهنما برای بازماندگان عمل میکرد که دیگران به دلیل دانش گستردهاش او را تحسین میکردند، هرچند که این موضوع به ندرت توسط آنها بیان میشد.
به دلایل نامعلومی - احتمالاً برای اهداف تحقیقاتی در نوشتن کتابش (هرچند عنوان کتاب «سرگرمی با سرخسها» بود، اما شاید موضوع آن تنها به سرخسها محدود نمیشد) - پروفسور تعداد زیادی کتاب در موضوعات متنوعی مانند شیمی و مردمشناسی جزایر اقیانوس آرام جنوبی را با خود به یک سفر تفریحی سه ساعته در هاوایی برد. در بسیاری از مواقع، او به طرز ماهرانهای کتابی را بیرون میآورد که حاوی حقایق مورد نیاز برای حل یا توضیح یک مشکل خاص بود.
در بسیاری از قسمتها، برق برای دستگاههای پخش صفحه گرامافون یا ماشینهای لباسشویی با استفاده از فردی (معمولاً گلیگان) که به صورت دستی پدال میزد یا قرقره را میچرخاند، تولید میشد؛ سیستمی که پروفسور آن را مهندسی کرده بود. علاوه بر لباس سفید خاکی همیشگیاش، او یک پیژامه و یک کت ورزشی نیز داشت.
تناقض همیشگی: ناتوانی در فرار
یکی از شوخیهای تکرارشونده درباره پروفسور، توانایی او در ساختن تقریباً هر چیزی از نارگیل و بامبو بود، اما با این حال او قادر به تعمیر «مینا» (The Minnow)، قایق آسیبدیده، ساختن یک قایق نجاتبخش یا یافتن راههای دیگر برای ترک جزیره نبود. این موضوع در سیتکام Roseanne مورد تمسخر قرار گرفت.
شروود شوارتز (Sherwood Schwartz)، تهیهکننده سریال، در مصاحبهای به این پارادوکس پاسخ داد و گفت که رفتار پروفسور منطقی و کاملاً معمول است؛ مردم اغلب به دلیل تعصبات و ترجیحات خود، راهحل واضح را نادیده میگیرند. شوارتز در مصاحبهای با رادیو WABC گفت: «این در مورد بشریت صادق است. آنها میتوانند هر کاری انجام دهند، جز کاری که نمیتوانند انجام دهند.» با این حال، پروفسور بارها تلاش کرد تا «مینا» را با استفاده از منابع موجود در جزیره تعمیر کند، اما در نهایت این تلاشها ناکافی بود.
به طور مشابه، باب دنور (Bob Denver) در مصاحبهای با لری کینگ توضیح داد که پروفسور به سادگی «استعداد قایقسازی نداشت». این توضیح منطقیتر است، زیرا گفته شده بود جزیره ۱۰۰۰ مایل از تمدن فاصله دارد و تعمیر غیرمتخصصانه در چنین سفر طولانی پرخطر بود. علاوه بر این، در قسمت اولیه «خداحافظ جزیره» (Goodbye Island)، او تلاش میکند این کار را با استفاده از شیره درخت بومی انجام دهد، که نتیجهای فاجعهبار داشت و منجر به نابودی کامل «مینا» شد. (همچنین، اوایل سریال، گلیگان و اسکیپر قایقی ساختند تا برای کمک سفر کنند؛ اما مشخص شد که جزیره نزدیک منطقهای پر از کوسه قرار دارد که چنین سفری را برای هر چیزی جز یک قایق واقعی بسیار خطرناک میکرد.)
حضور در فرهنگ عامه
شخصیت پروفسور و پارادوکس تواناییهایش، الهامبخش ارجاعات متعددی در فرهنگ عامه بوده است:
- در سیتکام Roseanne، یکی از شخصیتها که نقش پروفسور را بازی میکند، پس از سقوطشان میگوید: «این سوراخ قایق از تمام دانش پیشرفته من فراتر میرود. تعمیر آن غیرممکن است... حالا اگر اجازه دهید، من میروم تا با استفاده از شن، پرکنندههای انفجاری بسازم.»
- در فیلم کمدی Back to the Beach، شخصیتی که باب دنور آن را بازی میکند و به وضوح بر اساس گلیگان ساخته شده است، به آشنایی با «مردی اشاره میکند که میتوانست یک رآکتور هستهای از نارگیل بسازد اما نمیتوانست سوراخ دو فوتی قایق را تعمیر کند.»
- در آهنگ «Isle Thing» از «ویرد ال» یانکوویچ (Weird Al Yankovic) (که پارودی آهنگ «Wild Thing» از Tone Lōc است)، او میخواند: «او گفت 'آن مرد نابغه است' / سرم را تکان دادم و خندیدم / 'اگر اینقدر باهوش است / پس چرا نمیتواند یک قایق نجات بسازد؟'»
- پایان فیلم A Very Brady Sequel نشان میدهد که پروفسور اولین همسر کارول بردی از سریال The Brady Bunch بوده است (هر دو سریال The Brady Bunch و Gilligan's Island از ساختههای شروود شوارتز هستند).
- در قسمتی از سیتکام Friends، جویی یک قایق میخرد و همیشه یک کت و کلاه ناخدای قایق به تن میکند. وقتی چندلر وارد آپارتمان میشود و جویی از او میپرسد کجا بوده، چندلر به لباس جویی نگاه میکند و میگوید که او «در حال درست کردن تلفن نارگیلی با پروفسور» بوده است.
منابع
- شخصیتهای جزیره گلیگان
- معلمان دبیرستان خیالی
- مخترعان خیالی
- شخصیتهای خیالی اهل کلیولند
- شخصیتهای تلویزیونی معرفی شده در سال ۱۹۶۴
- عاشقانههای خیالی (Fictional asexuals) - این مورد ممکن است نیاز به بررسی بیشتر داشته باشد، زیرا در متن اصلی به صراحت ذکر نشده است، اما گاهی اوقات در لیستهای مرتبط با شخصیتها دیده میشود.