بازی بزرگان: برنامهای نوآورانه در شطرنج تلویزیونی
بازی بزرگان، برنامهای شطرنج تلویزیونی از بیبیسی، از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳ در هفت فصل روی آنتن رفت. این برنامه با ارائهی جرومی جیمز و تحلیلهای لئونارد بارن و بعدها بیل هارتستون، با سبک نوآورانهاش در نمایش مسابقات شطرنج، توجهها را به خود جلب کرد.
یکی از ویژگیهای بارز این برنامه، استفاده از تختهی شطرنج متحرک با مهرههای انیمیشنی و نمایش افکار بازیکنان از طریق صداپیشگی بود. همچنین، موسیقی متن برنامه از نسخهی دیسکو ۷۸ آهنگ "Come Maddalena" اثر انیو موریکونه استفاده میکرد.
تاریخ و تکنیک
رابرت تونر، تهیهکنندهی برنامه، با الهام از انتقادات به پوشش رسانهای مسابقهی قهرمانی جهان فیشر-اسپاسکی در ۱۹۷۲، به دنبال ایجاد روشهای نوین در نمایش شطرنج بود. نتیجه، ایجاد تورنمنتی دعوتی با فرمت حذفی بود که بازیها خارج از استودیو انجام میشد و افکار بازیکنان بلافاصله ضبط میشد.
تختهی شطرنج شیشهای و مهرههایی که از زیر فیلمبرداری میشدند، به همراه اشارهگر الکترونیکی برای تحلیلگران، تجربهی بصری بینظیری ایجاد میکرد. این تکنیکها، با وجود استفاده از ابزارهای سادهای مانند آینه و نورپردازی، شبیه به تولیدات دیجیتال مدرن بود.
جزئیات فصلها
برنامه در هفت فصل با حضور بازیکنان مطرح داخلی و بینالمللی برگزار شد. از فصل سوم، بازیکنان بینالمللی نیز به برنامه اضافه شدند و جایزهی اول افزایش یافت. فصل هشتم به دلیل اعتصابات هرگز پخش نشد، اما بعداً به زبان آلمانی دوبله و پخش شد.