جواهرات رویایی
جواهرات رویایی، با نام دیگر مرد مصنوعی، نخستین رمان تئودور استورژن، نویسنده آمریکایی است.
داستان
هورتون "هورتي" بلوئت، پسر هشت سالهای که از خانوادهی خشنش میگریزد، تنها با یک جعبه موسیقی شکسته به نام جونکی همراه است. او با پوشیدن لباس دخترانه، در میان "مردم عجیب" یک سیرک سیار پناه میگیرد. صاحب سیرک، پیر مونتر، پزشک و دانشمندی بیآبرو است که به بشریت کینه دارد. مونتر پس از کشف جواهرات بلورین هوشمند، در پی آزادسازی قدرت آنها برای نابودی انسانها است. زنا، هنرمند سیرک، هورتي را زیر بال خود میگیرد. او میداند هورتي کلید اجرای نقشهی مونتر است و تنها کسی که میتواند جلویش را بگیرد.
بازخورد و اهمیت
گراف کانکلین، گردآورنده آثار علمی-تخیلی، این رمان را "اثری تاثیرگذار و درخشان در نویسندگی خیالپردازانه" خواند. آنتونی باوشر و جی. فرانسیس مککوماس آن را "داستانی گرم و انسانی... ادبیاتی تازه و خلاقانه" ستودند. پی. اسکایلر میلر نیز آن را "مجذوبکننده و فریبنده" توصیف کرد. اما دامون نایت، نویسنده علمی-تخیلی، رمان را "به طور عجیبی نامتوازن" دانست و پایانبندی آن را ضعیف ارزیابی کرد.
در سال ۲۰۰۱، جواهرات رویایی نامزد جایزه رترو هوگو برای بهترین نوول شد. جو والتون، نویسنده فانتزی، آن را "رمانی شگفتانگیز برای سال ۱۹۵۰" خواند و جان کلوت در دانشنامه علمی-تخیلی، آن را یکی از "سه رمان برتر" استورژن نامید.
تاریخ انتشار
این رمان نخست در سال ۱۹۵۰ در مجله Fantastic Adventures چاپ شد و سپس در قالب کتاب بازنویسی شد. چاپهای متعددی از آن منتشر شده، از جمله ترجمه ایتالیایی در ۱۹۵۳ و چاپ ۱۹۵۷ با نام مرد مصنوعی.