چکیده
کرِمورن، مجلهای مستهجن بود که در سال ۱۸۸۲ میلادی توسط ویلیام لِیزِنبی در لندن منتشر شد، هرچند تاریخ انتشار آن به دروغ به سال ۱۸۵۱ نسبت داده شده بود. نام این مجله به باغهای کرِمورن اشاره دارد که در آن زمان به محل تجمع روسپیها تبدیل شده بود. این مجله ادامهای بر مجله مروارید بود و در همان سال تأسیس، انتشار آن متوقف شد.
کرِمورن، مجلهای مستهجن بود که در سال ۱۸۸۲ میلادی توسط ویلیام لِیزِنبی در لندن منتشر شد. تاریخ انتشار این مجله به دروغ به سال ۱۸۵۱ نسبت داده شده بود. نام کرِمورن به باغهای کرِمورن اشاره دارد که در آن زمان به محل تجمع روسپیها تبدیل شده بود.
این مجله ادامهای بر مجله مروارید بود و در همان سال تأسیس، انتشار آن متوقف شد. یکی از داستانهای معروف آن، «زندگی پنهان لیندا برنت» بود که تقلیدی هجوآمیز از کتاب «رویدادهای زندگی دختر برده» نوشته هریِت جیکوبز است. این داستان شبیه به «داستان مادربزرگ من» بود که پیش از آن در مجله مروارید منتشر شده بود.
کرِمورن با وجود عمر کوتاه خود، نمادی از محتوای مستهجن در اواخر قرن نوزدهم لندن است.
جمعبندی
کرِمورن با وجود عمر کوتاه خود، نمادی از محتوای مستهجن در اواخر قرن نوزدهم لندن است. داستانهایی مانند «زندگی پنهان لیندا برنت» که تقلیدی هجوآمیز از آثار جدی ادبی بود، نشاندهنده گرایش به استفاده از ادبیات برای اهداف غیراخلاقی در آن دوران است. این مجله با وجود توقف سریع انتشار، همچنان در مطالعات تاریخی و ادبی به عنوان نمونهای از فرهنگ زیرزمینی آن زمان مورد بررسی قرار میگیرد.
