دی آپندیکس چه بود؟
دی آپندیکس یک مجله آنلاین بود که خود را فضایی برای «تاریخ روایی و آزمایشی» معرفی میکرد. این نشریه در پاییز ۲۰۱۲ توسط بنجامین برین، فلیپه کروز، کریستوفر هینی و برایان جونز با همکاری هم تأسیس شد و تا سال ۲۰۱۵، پس از انتشار هشت شماره فصلی، به کار خود پایان داد.
پیوند تاریخ دانشگاهی و روایت عامهپسند
هدف اصلی دی آپندیکس نزدیک کردن تاریخ آکادمیک به تاریخگویی برای مخاطب عام بود. سردبیران این نشریه بر این باور بودند که پژوهش تاریخی نباید تنها میان دانشگاهیان بماند؛ بلکه میتواند با روایت، تصویر، تجربه و زبانی روان به مخاطبان گستردهتری برسد.
«تاریخ دانشگاهی و تاریخ برای مخاطب عام باید به هم نزدیک شوند.»
چه کسانی در آن مینوشتند؟
دی آپندیکس نوشتههایی از مورخان، انسانشناسان، هنرمندان، روزنامهنگاران و نویسندگان مستقل منتشر میکرد. همین تنوع باعث شد این مجله به بستری میانرشتهای تبدیل شود؛ جایی که تاریخ فقط به عنوان مجموعهای از دادهها و رویدادها دیده نمیشد، بلکه به تجربهای زنده، چندصدایی و قابل روایت بدل میشد.
بازتابها و جایگاه فرهنگی
این مجله از سوی نشریات و نهادهایی مانند «فصلنامه لافام»، «دِ پابلیک دومین ریویو»، دن کوهن، وبلاگ انجمن تاریخی آمریکا و میدوری اسنایدر، رماننویس، مورد توجه قرار گرفت. اسنایدر آن را «نشریهای درخشان و میانرشتهای» خواند که «تاریخ و روایت را به شیوهای بینظیر به هم پیوند میدهد».
بازنشر و دیدهشدن در رسانهها
برخی از مطالب دی آپندیکس در وبسایتهای شناختهشدهای مانند «آتلانتیک»، «اسلیت»، «جیزبل» و «اسمیتسونین مگزین» نیز بازتاب یافت. این حضور رسانهای نشان میداد که رویکرد تازه نشریه به تاریخ، تنها برای جامعه دانشگاهی جذاب نبود، بلکه میتوانست مخاطب عام را نیز درگیر کند.
چرا دی آپندیکس اهمیت دارد؟
اگرچه عمر انتشار دی آپندیکس کوتاه بود، اما این مجله نمونهای روشن از تلاش برای شکستن مرز میان پژوهش تاریخی و روایت عمومی به شمار میرود. اهمیت آن نه در شمارگان زیاد یا سالهای طولانی انتشار، بلکه در ایدهای بود که دنبال میکرد: تاریخ میتواند هم دقیق و پژوهشی باشد، هم خواندنی، انسانی و امروزی.