معیارهای شانون قاعدهای تجربی در مهندسی عصبی هستند که برای ارزیابی احتمال آسیب بافت عصبی ناشی از تحریک الکتریکی به کار میروند. این معیارها دو پارامتر کلیدی را در نظر میگیرند: چگالی بار در هر فاز (D) به واحد میکروکولن بر سانتیمتر مربع در هر فاز و بار در هر فاز (Q) به واحد میکروکولن در هر فاز. این دو پارامتر با یک ضریب بدون بعد به نام k مرتبط میشوند.
بر اساس این معیارها، اگر مقدار k بزرگتر یا مساوی 1.85 باشد، احتمال آسیب به بافت عصبی مجاور وجود دارد. این عدد از مطالعاتی که در مقاله اصلی شانون به آنها اشاره شده، استخراج شده است.
معیارهای شانون در حال حاضر در توسعه ایمپلنتهای نورومودولاسیون برای تحریک قشر مغز، حلزون گوش، شبکیه و تحریک عمیق مغز کاربرد دارند. شانون رابطه بین الکترود تحریککننده و بافت عصبی هدف را در سه دسته میدان نزدیک، میدان میانی و میدان دور طبقهبندی میکند.
محدودیتها
دادههای پایه معیارهای شانون از آزمایشهایی بر روی قشر مغز گربهها به دست آمدهاند که در شرایط خاص انجام شدهاند: 7 ساعت تحریک تحت بیهوشی سبک، با نرخ 50 پالس در ثانیه و پالسهای 400 میکروثانیهای. شانون خود اذعان میکند که یک مدل جامعتر باید پارامترهایی مانند نرخ پالس، مدت پالس، چرخه وظیفه تحریک و مدت مواجهه را نیز در نظر بگیرد. همچنین، مطالعات جدید نشان میدهند که میکروالکترودها از معیارهای شانون پیروی نمیکنند.