رنه سیمونو: از صحنه تئاتر تا صداپیشگی در هالیوود
رنه سیمونو (با نام کامل ژان رنه دنو؛ ۱۰ سپتامبر ۱۹۱۱ – ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۱) که با نام هنری رنه-ژان سیمونو شناخته میشد، بازیگر و صداپیشه فرانسوی بود. او همسر موریس دورلیاک، بازیگر، مادر کاترین دنو و فرانکوئز دورلیاک، و مادربزرگ بازیگرانی چون کریستین وادیم و کیارا ماسترویانی بود.
زندگی و حرفه اولیه
رنه در لوآور فرانسه به دنیا آمد. او در هفت سالگی، در سال ۱۹۱۸، در تئاتر اودئون روی صحنه رفت. سیمونو که عمدتاً یک بازیگر تئاتر بود، ۲۸ سال در این عرصه فعالیت کرد و جایگاه «بانوی اول» را در اختیار داشت. دخترش، کاترین، نام خانوادگی مادری خود، «دنو»، را به عنوان نام هنری خود انتخاب کرد. سیمونو نام هنری خود را از یک خواننده اپرا و دوست خانوادگی گرفت.
رنه سیمونو یکی از اولین بازیگران زن فرانسوی بود که از ابتدای دهه ۱۹۳۰، کار دوبله فیلمهای آمریکایی را در فرانسه آغاز کرد. او صداپیشه شخصیتهای مشهوری چون اولیویا دی هاویلند (در بیشتر فیلمهایش)، سیلویا سیدنی، جودی گارلند، دونا رید و استر ویلیامز بود.
زندگی شخصی
رنه در ۲۷ اکتبر ۱۹۳۶، اولین دختر خود، دانیل، را خارج از چارچوب ازدواج با بازیگر، ایمه کلاریون، به دنیا آورد. سیمونو در سال ۲۰۱۳ در مصاحبهای با مجله «لو پوان» گفت: «آقای کلاریون همسر من نبود. او ازدواج کرده بود، طلاق نگرفته و مدتها از همسرش جدا بود. تنها خوشبختی که به من داد، داشتن یک فرزند بود. در باقی موارد، او جذاب بود، اما نمیشد به او اتکا کرد.»
هنگامی که برای کمپانی MGM صداپیشگی میکرد، با موریس دورلیاک آشنا شد و در سال ۱۹۴۰ با او ازدواج کرد. این زوج سه دختر به نامهای فرانکوئز (۱۹۴۲-۱۹۶۷)، کاترین (متولد ۲۲ اکتبر ۱۹۴۳) و سیلویا (متولد ۱۴ دسامبر ۱۹۴۶) داشتند.
سیمونو از سال ۱۹۷۹ بیوه بود و در پاریس زندگی میکرد. او در مصاحبهای که چند ماه پیش از تولد ۱۰۲ سالگیاش در سال ۲۰۱۳ انجام شد، گفت: «پیری من غمانگیز نیست. خوششانس هستم که بسیار تنها نیستم. روزی نیست که تماسی از فرزندان و نوههایم نداشته باشم یا دیداری از آنها دریافت نکنم.»
در سال ۲۰۱۹، پیش از تولد ۱۰۸ سالگیاش، دخترش کاترین به مجله «گالا» گفت: «این واقعاً شگفتانگیز است، این به خاطر ژنهای اوست. خواهران من و من او را نگه داشتهایم. او دو یا سه سال است که در آسایشگاه زندگی میکند. در عین حال کمی ترسناک است، هنوز خیلی دور به نظر میرسد. من بیشتر از طول عمر او شگفتزدهام چون بیمار نیست.»
سیمونو در ژوئیه ۲۰۲۱ در سن ۱۰۹ سالگی در پاریس درگذشت.
برخی از آثار نمایشی
- ۱۹۲۱: بینوایان (کوزت) اثر پل موریو و شارل هوگو، بر اساس رمان ویکتور هوگو، تئاتر اودئون
- ۱۹۲۲: مولیر اثر و ، به کارگردانی فیرمین ژمیه، تئاتر اودئون
- ۱۹۲۸: ماجراجویی زیبا اثر گاستون آرمان دو کایاو، رابرت دو فلر و اتین ری، تئاتر اودئون
- ۱۹۳۲: محبوب اثر مارشال پیوشو، تئاتر اودئون
- ۱۹۳۴: ژان دارک اثر سنت-ژرژ دو بوhelier، تئاتر اودئون