چکیده
پلکومارونئا مندوزه گونهای گلسنگ سنگزی از خانواده کاندلاریاسه است که در مناطق آند آرژانتین و پرو و ایالت آریزونای آمریکا یافت میشود. این گونه نخستین بار در سال ۱۹۴۱ توسط گلسنگشناس فنلاندی، وِلی راسانن، توصیف شد و در سال ۲۰۰۴ به عنوان گونهای مستقل طبقهبندی گردید. این گلسنگ تنها عضو سرده پلکومارونئا است که در آمریکای شمالی مشاهده شده است.
پلکومارونئا مندوزه (Placomaronea mendozae) گونهای گلسنگ سنگزی (ساکن سنگ) از خانواده کاندلاریاسه است. این گونه در مناطق کوهستانی آند در کشورهای آرژانتین و پرو، و همچنین در ایالت آریزونای آمریکا یافت میشود.
این گلسنگ نخستین بار در سال ۱۹۳۹ در منطقه لاس هِراس واقع در استان مندوزا آرژانتین جمعآوری شد و در سال ۱۹۴۱ توسط گلسنگشناس فنلاندی، وِلی راسانن، به عنوان واریتهای از گونه Candelariella vitellina توصیف گردید. در سال ۲۰۰۴، مارتین وستبرگ این تاکسون را به عنوان گونهای مستقل ارتقا داد.
نکته قابل توجه این است که پلکومارونئا مندوزه تنها عضو سرده خود است که در آمریکای شمالی مشاهده شده است. این موضوع پرسشهایی درباره مسیرهای پراکندگی و سازگاری این ارگانیسمها به محیطهای جغرافیایی مختلف مطرح میکند.
جمعبندی
پلکومارونئا مندوزه با ویژگیهای منحصربهفرد خود، نه تنها از نظر تاکسونومیک بلکه به عنوان نمادی از تنوع زیستی مناطق سنگلاخی آمریکای جنوبی و شمالی اهمیت دارد. کشف این گونه در آریزونای آمریکا، پرسشهای جدیدی درباره پراکندگی و سازگاری گلسنگهای سنگزی مطرح میکند. مطالعات بیشتر میتواند به درک بهتر اکولوژی و نقش این ارگانیسمها در اکوسیستمهای سنگی منجر شود.
