پینگ پنگ بیچز: گروه الکتروکلش زنانه از لندن

Ping Pong Bitches
📅 9 تیر 1405 📄 199 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

پینگ پنگ بیچز، گروهی تمام زنانه در سبک الکتروکلش از لندن، در سال ۲۰۰۰ تشکیل شد. این گروه با رهبری امیلی هل، مندی ونگ و لویی پرای، نخستین ئی‌پی خود را در سال ۲۰۰۰ منتشر کرد. آن‌ها با حضور در آلبوم «دختران» از پرودیجی در سال ۲۰۰۴ و انتشار تک‌آهنگ «راک یا بدنت» در سال ۲۰۰۶، به شهرت بیشتری دست یافتند. آلبوم نخست آن‌ها، «آلفاداگ»، در سال ۲۰۰۷ منتشر شد اما با نقدهای منفی مواجه شد.

پینگ پنگ بیچز، گروهی تمام زنانه در سبک الکتروکلش از لندن، در سال ۲۰۰۰ توسط امیلی هل، مندی ونگ و لویی پرای تشکیل شد. نام این گروه توسط دوست‌پسرهای سابق آن‌ها انتخاب شد. نخستین ئی‌پی آن‌ها با نام خود گروه در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و با حضور استیو جونز از سکس پیستولز و فیل مانزانرا از رکسی میوزیک، توجه‌ها را به خود جلب کرد.

در سال ۲۰۰۴، پینگ پنگ بیچز در ترانه «دختران» از آلبوم «همیشه در اقلیت، هرگز شکست‌خورده» پرودیجی حضور یافتند. پس از آن، با اضافه شدن دنی نویز (گیتار و تهیه‌کننده)، سیستر هل (کیبورد) و اول براون (دی‌جی و تهیه‌کننده مشترک)، گروه کامل شد.

تک‌آهنگ «راک یا بدنت» در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۶ منتشر شد و شامل یک ویدئو و ریمیکس باشگاهی از «پانکس ساندچک» بود. این ترانه الهام‌گرفته از علاقه ممنوعه لویی پرای به یک نوجوان در سفر به منچستر بود.

آلبوم نخست آن‌ها، «آلفاداگ»، در اوایل ۲۰۰۷ منتشر شد و با نقدهای منفی مواجه شد. کریس اینگلد از موزیک‌ام‌اچ هشدار داد: «با احتیاط فراوان نزدیک شوید، پینگ پنگ بیچز ممکن است تاثیر منفی بر سلامت روانی شما بگذارد.»

دیسکوگرافی

  • Ping Pong Bitches EP (2000)
    • Beat You Up
    • I Love You Necrophiliac
    • Rock Action (With Steve Jones)
    • Dynamite
    • Chinese Song (with Phil Manzanera)
  • Alphadog (2007)
    • Alphadog
    • Roc Ya Body
    • The Beast
    • Kinky Boots
    • Rock Action
    • Chains
    • Krazyfaze
    • Glitchfunk TV
    • Beat You Up
    • Bedsitter
    • Superfine
    • Gatecrasher
    • Fallen Stars Radio

جمع‌بندی

پینگ پنگ بیچز با ترکیب سبک‌های الکتروکلش و راک، تلاش کردند در عرصه موسیقی جایگاه خود را تثبیت کنند. با وجود نقدهای منفی به آلبوم «آلفاداگ»، این گروه با همکاری‌های برجسته و تک‌آهنگ‌های پرانرژی، مخاطبان خاص خود را جذب کردند. اگرچه آلبوم آن‌ها با استقبال سرد منتقدان مواجه شد، اما تاثیر آن‌ها در صحنه موسیقی زیرزمینی لندن قابل توجه است.