فیلیپ سیاس، محقق ارشد در آزمایشگاه علوم اقلیم و محیط زیست (LSCE)، به عنوان یکی از دانشمندان پیشرو در زمینه چرخه کربن جهانی، تغییرات اقلیمی و اکولوژی شناخته میشود. وی که فیزیکدان است، تحقیقات خود را بر روی اثرات گازهای گلخانهای و مدلسازی اقلیمی متمرکز کرده است.
سیاس تحصیلات خود را در رشته فیزیک در اکول نرمال سوپریور به پایان رساند و در سال ۱۹۹۱ موفق به دریافت دکترا با عنوان «سابقه اقلیمی هولوسن در هستههای یخی جنوبگان» شد. پس از آن، به عنوان پژوهشگر پسادکتری در سازمان ملی اقیانوسشناسی و جوی آمریکا (NOAA)، به بررسی استفاده از ایزوتوپهای کربن و اکسیژن در دیاکسید کربن اتمسفری برای محدود کردن جریانهای کربن زمینی پرداخت.
پس از بازگشت به فرانسه در سال ۱۹۹۴، سیاس تحقیقات خود را در زمینه مدلسازی معکوس جریانهای CO2 و CH4 در سطح زمین ادامه داد. تحت رهبری وی، این فعالیت به یک تیم پژوهشی در LSCE تبدیل شد. همچنین، وی در تأسیس شبکه نظارت بر گازهای گلخانهای فرانسه نقش کلیدی داشت که امروزه به ۲۵ ایستگاه رسیده و بخشی از سیستم مشاهده کربن یکپارچه اروپا (ICOS) است.
سیاس در طول بیست سال گذشته، تحقیقات خود را بر روابط بین جریانهای CO2 اکوسیستمها و اقلیم متمرکز کرده است. وی در طراحی و تفسیر یکی از اولین مدلهای شبیهسازی کربن-اقلیم با استفاده از مدل اقلیمی IPSL مشارکت داشت و پیشگام در گنجاندن اکوسیستمهای کشتشده در مدلهای زیستکره زمینی بود.
وی به عنوان هماهنگکننده علمی یا محقق اصلی در پروژههای فرانسوی، اتحادیه اروپا و بینالمللی فعالیت کرده و در سال ۲۰۰۹ به عنوان رئیس مشترک پروژه کربن جهانی انتخاب شد. سیاس در تهیه چندین گزارش جامع درباره روندهای اخیر چرخه کربن مشارکت داشته است.
سیاس همچنین به عنوان رئیس مشترک استراتژی مشاهده کربن جهانی در گروه مشاهده زمین (GEO) فعالیت کرده و در تهیه گزارشهای ارزیابی IPCC مشارکت داشته است. وی یکی از محققان اصلی پروژه IMBALANCE-P با حمایت ERC است که به بررسی عدم تعادل فسفر و نیتروژن در ارگانیسمها و اکوسیستمها میپردازد.