پاراسکاریس اکوروم گونهای کرم گرد است که بهویژه اسبها، الاغها و گورخرها را آلوده میکند. این انگل که در میان صاحبان اسب به نام «اسکارید» شناخته میشود، نمیتواند به انسان یا دیگر حیوانات منتقل شود. رنگ آن زرد مایل به سفید است و طول نرها تا ۲۸ سانتیمتر و مادهها تا ۵۰ سانتیمتر میرسد.
این انگل در سراسر جهان وجود دارد و از دشوارترین انگلهای اسب برای نابودی است. درمان آن نیازمند دوزهای بالاتری از داروهای ضدانگل قویتر نسبت به دیگر انگلهای اسب است.
چرخه زندگی
پاراسکاریس اکوروم از نظر جنسی دوشکلی است؛ مادهها بهطور قابل توجهی بزرگتر از نرها هستند. جفتگیری در روده کوچک اسب انجام میشود و هر ماده قادر است روزانه بیش از ۱۷۰ هزار تخم و سالانه ۶۰ میلیون تخم تولید کند. تخمها پوسته ضخیم چندلایهای دارند و پس از دفع با مدفوع، به سطوح چسبیده و توسط اسب در حین چرا یا نوشیدن آب آلوده بلعیده میشوند.
در چرخه سهماهه زندگی، تخمهای بلعیدهشده به لارو تبدیل شده و از روده کوچک به جریان خون مهاجرت میکنند. لاروها به کبد رسیده و در آنجا به مرحله لاروی بعدی تبدیل میشوند. سپس به ریهها مهاجرت کرده و پس از ۱۴ تا ۱۷ روز، با سرفه به دهان بازگشته و دوباره بلعیده میشوند. در این مرحله، لاروها به کرمهای بالغ تبدیل شده و تخمگذاری میکنند. رسیدن به بلوغ حدود ۷۹ تا ۱۱۰ روز طول میکشد.
علائم بالینی
در مرحله مهاجرت به ریهها، اسب ممکن است سرفه و ترشحات بینی داشته باشد. اسکار داخلی در ارگانها، بهویژه ریهها و کبد، از عوارض مهاجرت انگل است. آلودگی شدید میتواند باعث کولیک، انسداد روده و حتی پارگی روده شود. کاهش جذب غذا، شکمدرآوردگی، موهای زبر و رشد کند از دیگر علائم هستند.
در برخی موارد، درمان ضدانگل ممکن است باعث انسداد روده با انگلهای مرده شود؛ بنابراین، موارد شدید ممکن است نیاز به درمانهای متعدد با داروهای ملایمتر داشته باشند.
تشخیص و درمان
تشخیص از طریق بررسی تخمها در مدفوع با میکروسکوپ انجام میشود، اما این روش فقط انگلهای بالغ را شناسایی میکند. درمان با داروهای ضدانگل مانند ایورمکتین، موکسیدکتین، فنبندازول و پیرانتل پاموأت انجام میشود. چرخش بین کلاسهای مختلف دارویی توصیه میگردد.
مدیریت بهداشتی شامل پاکسازی مدفوع از چراگاهها و اصطبلها و چرخش چرا با دیگر گونههای حیوانی، در کاهش آلودگی مؤثر است.