کبوتر میوه‌خوار شکم‌نارنجی

Ptilinopus iozonus، که با نام کبوتر میوه‌خوار شکم‌نارنجی شناخته می‌شود، کبوتری کوچک به طول حدود ۲۱ سانتی‌متر است. پرهای آن بیشتر سبز رنگ‌اند، اما لکه بزرگ نارنجی روی سینه پایینی و شکم، لکه‌ای کوچک به رنگ یاسی روی شانه، پرهای پوششی زیردم زرد کم‌رنگ و نوار خاکستری در انتهای دم، این گونه را به‌آسانی از بسیاری از کبوترهای میوه‌خوار دیگر متمایز می‌کند.

آرایه‌شناسی و رده‌بندی

نام علمی این گونه Ptilinopus iozonus است. زیرگونه‌های شناخته‌شده آن عبارت‌اند از:

• P. i. humeralis — والاس، ۱۸۶۲
• P. i. jobiensis — شلگل، ۱۸۷۳
• P. i. pseudohumeralis — رند، ۱۹۳۸
• P. i. finschi — مایر، ۱۹۳۱
• P. i. iozonus — گری، ۱۸۵۸

پراکندگی و زیستگاه

این کبوتر در گینه نو، جزایر آرو و جزایر غربی پاپوآ دیده می‌شود. زیستگاه اصلی آن جنگل‌های بارانی کم‌ارتفاع، جنگل‌های ثانویه و جنگل‌های حراست. همچنین از جزیره بویگو در شمال تنگه تورس، در قلمرو استرالیا و ایالت کوئینزلند، گزارش شده است.

رفتار

تغذیه

کبوتر میوه‌خوار شکم‌نارنجی بیشتر از میوه درختان جنگلی تغذیه می‌کند و انجیر سهم مهمی در رژیم غذایی آن دارد.

تولیدمثل

در فصل تولیدمثل، این پرنده معمولاً یک تخم را روی سکویی از شاخه‌های کوچک می‌گذارد؛ سکویی که در ارتفاع و میان شاخ‌وبرگ درختان جنگلی ساخته می‌شود.

منابع

• Beehler, Bruce M. و Finch, Brian W. (1985). Species Checklist of the Birds of New Guinea. RAOU Monograph No. 1. Royal Australasian Ornithologists Union، ملبورن.
• Beehler, Bruce M.، Pratt, Thane K. و Zimmerman, Dale A. (1986). Birds of New Guinea. Wau Ecology Handbook No. 9. Princeton University Press.
• BirdLife International. (2006). Species factsheet: Ptilinopus iozonus. دریافت‌شده از http://www.birdlife.org در ۱ فوریه ۲۰۰۷.
• Coates, Brian J. (1985). The Birds of Papua New Guinea. Volume 1: Non-Passerines. Dover Publications، Alderley، Queensland.