فرمت اپتیکال یک اندازهگیری فرضی است که حدود ۵۰٪ بزرگتر از اندازه واقعی قطر حسگرهای تصویر است. این مفهوم برای این طراحی شده که زاویه دید لنزها را با دوربینهای قدیمی لولهای (دوربینهای تلویزیونی کلاسیک) تطبیق دهد. در دوربینهای لولهای، قطر واقعی سطح حساس به نور حدود دو سوم قطر خارجی لوله بود، که به عنوان اندازه استاندارد استفاده میشد.
فرمت اپتیکال با ضرب قطر حسگر در ۳/۲ محاسبه میشود. نتیجه به اینچ بیان شده و معمولاً به یک کسر مناسب گرد میشود. به عنوان مثال، یک حسگر با ابعاد ۶.۴x۴.۸ میلیمتر، قطری برابر ۸ میلیمتر دارد و فرمت اپتیکال آن ۱۲ میلیمتر (۸*۳/۲) خواهد بود که به صورت اینچ بیان میشود. دلیل استفاده از واحد اینچ، ریشه در تاریخچه اولیه تلویزیون دارد.
بسیاری از مشخصات فنی حسگرها، فرمت اپتیکال را به صورت مستقیم ذکر نمیکنند، اما اندازه پیکسلها را به میکرومتر ارائه میدهند. با استفاده از فرمول زیر میتوان فرمت اپتیکال را از ابعاد آرایه پیکسلها محاسبه کرد:
فرمت اپتیکال = (عرض آرایه × ارتفاع آرایه) / (اندازه پیکسل × √۲)
در این فرمول:
- عرض آرایه (w) و ارتفاع آرایه (h) به پیکسل هستند.
- اندازه پیکسل (p) به میکرومتر است.