روششناسی باز تأیید (OVM) یک چارچوب مستند همراه با کتابخانه بلوکهای ساختاری برای تأیید طراحیهای تراشههای نیمههادی است. نسخه اولیه OVM 1.0 در ژانویه 2008 منتشر شد و بهروزرسانیهای منظم، قابلیتهای آن را گسترش دادهاند. آخرین نسخه، OVM 2.1.2، در ژانویه 2011 عرضه شد.
مفاهیم بازاستفاده در OVM عمدتاً از روششناسی بازاستفاده جهانی (URM) گرفته شدهاند که خود بر اساس روششناسی بازاستفاده e (ERM) برای زبان تأیید e، توسعهیافته توسط Verisity Design در 2001، است. OVM همچنین مفاهیمی از روششناسی تأیید پیشرفته (AVM) را در خود جای داده است.
کتابخانه کلاسهای UVM قابلیتهای خودکارسازی زیادی را به زبان SystemVerilog اضافه میکند، مانند توالیها و ویژگیهای خودکارسازی دادهها (بستهبندی، کپی، مقایسه) و غیره. UVM همچنین توصیههایی برای بستهبندی کد و قواعد نامگذاری ارائه میدهد.
منابع
- زمینبازی EDA - اجرای شبیهسازیهای OVM از طریق مرورگر وب
- ارتباط OVM با UVM
- خودکارسازی طراحی الکترونیک