اقیانوس منجمد شمالی با مساحت ۱۴ میلیون کیلومتر مربع، اکوسیستمی حیاتی برای زنجیره غذایی و اقتصاد جوامع محلی است. در سه دهه گذشته، این اقیانوس تحت تأثیر تغییرات شدید آب و هوایی قرار گرفته است. یکی از مهمترین این تغییرات، افزایش اسیدIFICATION است که دو برابر سریعتر از اقیانوسهای آرام و اطلس رخ داده است.
اسیدIFICATION ناشی از جذب دیاکسید کربن اتمسفر توسط آب اقیانوس است. این فرایند باعث کاهش pH آب و آسیب به موجودات دریایی، به ویژه گونههای کلسیساز مانند پلانکتون و صدفها میشود.
علل اسیدIFICATION
کاهش یخهای دریایی و ذوب هیدراتهای متان، دو عامل اصلی تشدید اسیدIFICATION هستند. یخهای دریایی با محدود کردن تبادل گاز بین هوا و آب، جذب دیاکسید کربن را کاهش میدهند. ذوب هیدراتهای متان نیز باعث آزادسازی متان و تولید دیاکسید کربن میشود.
تأثیرات بر موجودات دریایی
موجودات کلسیساز مانند پتروپودها و مرجانها بیشترین آسیب را از اسیدIFICATION میبینند. این پدیده باعث حل شدن پوستهها و اسکلتهای کلسیمی آنها میشود و زنجیره غذایی را مختل میکند.
راهکارهای مقابله
کاهش انتشار دیاکسید کربن از طریق استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر و روشهایی مانند هوازدگی افزایشیافته، از راهکارهای مؤثر برای مقابله با اسیدIFICATION هستند.