نویز رچت؛ گروه آلترناتیو راک سن دیگو

Noise Ratchet
📅 28 خرداد 1405 📄 436 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

نویز رچت گروه آلترناتیو راک اهل سن دیگو بود که از دل پاپ پانک و اسکا آغاز کرد. گروه در سال‌های نخست دو آلبوم مستقل منتشر کرد، با نام‌های بزرگ هم‌تور شد و حتی قرارداد مهمی با American Recordings بست؛ اما قطع بودجه باعث ماندن آلبوم اصلی‌شان در پشت صحنه شد.

نویز رچت یک گروه آلترناتیو راک اهل جنوب کالیفرنیا بود که در فوریه ۱۹۹۷ در سن دیگو شکل گرفت. صدای نخستین گروه بیشتر به پاپ پانک و اسکا نزدیک بود، اما به‌مرور به سمت آلترناتیو راک حرکت کرد.

آغاز فعالیت و سال‌های اولیه

در سال ۱۹۹۸، نویز رچت نخستین آلبوم مستقل خود را با نام Never Going Back در رویداد Youth Wave 1998 منتشر کرد؛ همان برنامه‌ای که گروه در آن نقش افتتاح‌کننده را برای P.O.D.، The Supertones و Stavesacre بر عهده داشت.

یک سال بعد، ریچارد سیورکول، درامر اصلی گروه، از نویز رچت جدا شد و برندن یانگ جای او را گرفت. در همین دوره، راجر مولینا نیز به عنوان گیتاریست به ترکیب گروه اضافه شد.

موفقیت مستقل و تورهای بزرگ

در سال ۲۰۰۲، نویز رچت آلبوم Till We Have Faces را از طریق ناشر The Militia Group منتشر کرد. این اثر توانست جایزه «بهترین ضبط سال ۲۰۰۲ سن دیگو» را از آن خود کند.

برای معرفی این آلبوم، گروه به تور رفت و در کنار هنرمندانی مانند Dashboard Confessional و Switchfoot روی صحنه حاضر شد.

قرارداد با American Recordings و توقف پروژه

در سال ۲۰۰۳، نویز رچت یک ای‌پی هم‌نام منتشر کرد که شامل پنج ترانه تازه و نسخه‌ای بازآرایی‌شده از قطعه آکوستیک «A Way to the Heart» بود؛ ترانه‌ای که پیش‌تر در Till We Have Faces منتشر شده بود.

همان سال، گروه با ناشر ریک روبین، American Recordings، قرارداد بست و در دسامبر ۲۰۰۳ برای ضبط نخستین آلبوم رسمی خود با یک ناشر بزرگ وارد استودیو شد. تهیه‌کنندگی این پروژه را نیک راسکولینچ بر عهده داشت؛ نامی که با Foo Fighters، Superdrag، Danzig، Queens of the Stone Age و Paramore شناخته می‌شود.

ضبط آلبوم در مارس ۲۰۰۴ به پایان رسید، اما درست در میانه کار، ناشرشان با Island Def Jam دچار قطع همکاری شد و بودجه آلبوم متوقف گردید. بدون هزینه کافی برای میکس و مسترینگ، آلبوم هرگز منتشر نشد و کنار گذاشته شد.

نویز رچت باقی سال ۲۰۰۴ را بدون حمایت مالی برای تور ادامه داد. در نوامبر همان سال، اعضای گروه از هم جدا شدند.

پس از جدایی اعضا

پس از فروپاشی نویز رچت، هاسلر، جیمسون و یانگ پروژه‌ای جانبی به نام The Life را آغاز کردند، اما این گروه هرگز آلبومی منتشر نکرد. مدت کوتاهی بعد، جیمسون و یانگ گروه Delta Spirit را شکل دادند.

راجر مولینا بعدها به عنوان آرایشگر حرفه‌ای مو در جنوب کالیفرنیا فعالیت کرد و جوئل هاسلر نیز مالک Seven C Music در سنت پترزبرگ، فلوریدا شد.

اعضای گروه

اعضای اصلی:

  • دنی لاتسپیچ: گیتار و خوانندگی
  • جوئل هاسلر: گیتار بیس و خوانندگی
  • ریچارد سیورکول: درامز و خوانندگی

اعضای بعدی:

  • راجر مولینا: گیتار
  • دنی لاتسپیچ: گیتار
  • جوئل هاسلر: خوانندگی
  • جان جیمسون: گیتار بیس
  • برندن یانگ: درامز
  • اوان وایت: گیتار

آلبوم‌شناسی

  • Never Going Back، آلبوم مستقل، ۱۹۹۸
  • Till We Have Faces، The Militia Group، ۲۰۰۲
  • Noise Ratchet، ای‌پی، The Militia Group، ۲۰۰۳

منابع و پیوندهای بیرونی

صفحه نویز رچت در مای‌اسپیس به عنوان یکی از پیوندهای بیرونی این گروه ثبت شده است.

جمع‌بندی

نویز رچت شاید عمر طولانی نداشت، اما مسیرش نمونه‌ای از فراز و نشیب‌های صنعت موسیقی مستقل و ناشرهای بزرگ است. از اجرای‌های اولیه در سن دیگو تا همکاری با تهیه‌کننده‌ای مثل نیک راسکولینچ، این گروه نشان داد که استعداد و شبکه‌سازی کافی نیست؛ پشتیبانی مالی و ساختار درست هم برای ماندگاری ضروری است.