مکلاگلینز بیچ، ویکتوریا
مکلاگلینز بیچ (McLoughlins Beach) سکونتگاهی کوچک در منطقه جنوب گیپسلند ایالت ویکتوریاست. جمعیت دائمی این منطقه کمتر از ۳۰۰ نفر برآورد میشود؛ با این حال، خانههای ییلاقی زیادی در آن دیده میشود.
تاریخچه
نخستین ساکنان این ناحیه، بومیان ابورجینی قوم کورنای بودند. طایفه براتائولونگ از میان این قوم، هزاران سال بود که در جنگلها و سواحل اطراف مکلاگلینز بیچ زندگی میکرد. آنها از آبراههای منطقه برای صید ماهی و صدف استفاده میکردند. همانند سایر شهرهای ساحلی مجاور، گمان میرود مکلاگلینز بیچ نیز ارزشهای میراثی فرهنگی قابلتوجهی از بومیان داشته باشد؛ هرچند مطالعات جامعی در این باره انجام نشده است.
توسعه اروپاییها در این ناحیه اوایل دهه ۱۹۲۰ و همزمان با ساخت اسکله اولیه آغاز شد. این اسکله تا دهه ۱۹۶۰ پابرجا بود. در آن دوران، مکلاگلینز بیچ روستایی ماهیگیری محبوب به شمار میرفت. اسکله فعلی در سال ۱۹۶۷ ساخته شد و پل عابری که دسترسی به ساحل نود مایلی (Ninety Mile Beach) را فراهم میکند، در سال ۱۹۷۲ احداث گردید.
تفریحات و سرگرمی
مکلاگلینز بیچ امکانات بینظیری برای ماهیگیری در مصب، آبهای آزاد و موجسواری فراهم میآورد. از امکانات کمکی برای ماهیگیری میتوان به رَمپ قایق، اسکله و پل عابر پیاده اشاره کرد که مسیر رسیدن به ساحل نود مایلی را کوتاه میکند. ماهیگیری تفریحی هم در آبگیر و هم در امواج ساحل طرفداران بسیاری دارد. از گونههای رایج صیدشده میتوان به کوسه ماهی لیز، اسنپر، ماهی پشتصاف و ترولی نقرهای اشاره کرد.
مسئولان محلی شنا کردن در ساحل نود مایلی را توصیه نمیکنند؛ با این حال، در فصل تابستان معمولاً موجسواران و شناگرانی در این منطقه دیده میشوند. ساحل وودساید (Woodside Beach) در مجاورت، برای خانوادهها مناسبتر است؛ چرا که در تابستان، نجاتغریکان ساحلی در آن مستقر میشوند. مسیرهای پیادهروی منطقه شامل یک کیلومتر رفتوبرگشت در امتداد اسکله و مسیر چوبی و ۲۰ کیلومتر رفتوبرگشت از نقطه مکلاگلینز تا ساحل ریوز است.
مکلاگلینز بیچ همچنین دارای سرپناه پیکنیک، زمین بازی، سرویسهای بهداشتی، صندوق پستی و تلفن عمومی است.
محیط زیست
مکلاگلینز بیچ در نزدیکی نقطه انتهایی غربی ساحل نود مایلی قرار دارد. این سکونتگاه روی ارتفاعی اندک بنا شده و عمدتاً با آبراهها و گودالهای گلی احاطه شده است.
پارک دریایی و ساحلی نورامونگا با وسعت ۲۹۸۰۰ هکتار (۷۳۶۰۰ جریب) در کنار و پیرامون این شهرک قرار دارد. این پارک میزبان گونههای در معرض تهدیدی چون پرستون دریایی کوچک، عقاب دریایی شکمسفید، ریل لوین، طوطی زمینی و سقنقور مردابی است.