فانوس دریایی جزیره مانیگوین
فانوس دریایی جزیره مانیگوین، واقع در گذرگاه شرقی کویو، یکی از مسیرهای اصلی کشتیرانی به سمت دریای سولو است. این جزیره با نامهای مانینگنینگ یا جزیره سرنیزه نیز شناخته میشود و در ۴۲.۶ کیلومتری ساحل کولاسی، آنتیکه در فیلیپین قرار دارد. جزیره دارای یک رشتهکوه باریک به ارتفاع ۳۳.۵ متر در بخش جنوبی خود است، در حالی که بقیه جزیره کمارتفاع و پوشیده از درختان است و ارتفاع آن بیش از ۴.۵ متر نیست. اطراف جزیره با صخرههای مرجانی احاطه شده که لبههای آن به آبهای عمیق میرسد.
برج فانوس دریایی، ساخته شده از بتن مسلح با شکل استوانهای و گالری بالایی، در نزدیکی نقطه جنوب شرقی جزیره قرار دارد.
تاریخچه
طرح اولیه ساخت فانوس دریایی توسط دولت اسپانیا در چارچوب برنامه روشنایی دریایی مجمعالجزایر فیلیپین در اواخر قرن نوزدهم برنامهریزی شد. طرح اصلی شامل ساخت برجی سنگی مشابه فانوس دریایی کیپ ملویل بود. پس از اشغال فیلیپین توسط آمریکا، طرحهای اسپانیایی کنار گذاشته شد و برنامههای جدید و اقتصادیتری برای روشنایی جزایر اجرا گردید.
ساخت فانوس دریایی در سال ۱۹۰۴ آغاز شد. برای اولین بار در فیلیپین، از بتن مسلح به جای سنگکاری استفاده شد. بودجه ۶۰,۰۰۰ پزوی فیلیپینی برای این پروژه اختصاص یافت. تیم ساخت شامل دو آمریکایی، یک سنگتراش اسپانیایی و ۴۰ کارگر فیلیپینی بود که بعداً به ۱۰۶ نفر افزایش یافت. در آوریل ۱۹۰۵، یک نور موقت سفید از بلندترین نقطه جزیره روشن شد که در هوای صاف تا ۲۱ کیلومتری قابل رویت بود.
ساخت برج اصلی بلافاصله پس از اتمام ساخت محل اقامت موقت آغاز شد. ساختمانها و سازههای جانبی نیز با بتن مسلح ساخته شدند. در سال ۱۹۰۶، فانوس دریایی به اتمام رسید و برای اولین بار روشن شد.
وضعیت فعلی
فانوس دریایی آمریکایی اخیراً متروک شده است. گارد ساحلی فیلیپین برجی جدید با انرژی خورشیدی در نزدیکی سازه اصلی احداث کرده است.