آشنایی با بزرگنمای ویندوز
Magnifier، که پیشتر با نام Microsoft Magnifier شناخته میشد، برنامه داخلی ویندوز برای بزرگنمایی صفحه است. این ابزار برای کاربران کمبینا یا کسانی که برای خواندن جزئیات صفحه به کمک نیاز دارند طراحی شده است. هنگام اجرای آن، ویندوز معمولاً نوار بزرگشدهای در بالای صفحه ایجاد میکند و محل قرارگیری نشانگر موس را بهصورت محسوسی بزرگ میکند.
بزرگنمای ویندوز نخست در کیت Active Accessibility SDK/RDK برای ویندوز ۹۵ بهعنوان نمونه ارائه شد و از ویندوز ۹۸ به بعد به ابزار استاندارد سیستمعامل تبدیل شد. قبل از ویندوز ویستا، این برنامه امکان بزرگنمایی تا ۹ برابر اندازه عادی را فراهم میکرد؛ اما از ویندوز ویستا به بعد، بزرگنمایی تا ۱۶ برابر ممکن شد.
نحوه کار در ویندوز ویستا
در ویندوز ویستا، Magnifier از WPF یا Windows Presentation Foundation استفاده میکند. WPF محتوا را با تصاویر برداری نمایش میدهد؛ به همین دلیل تصویر بزرگشده در برنامههای مبتنی بر WPF معمولاً واضح است و حالت شطرنجی پیدا نمیکند.
البته این مزیت فقط برای برنامههای WPF کاربرد دارد. برنامههای غیر WPF همچنان به روش سنتی بزرگ میشوند. همچنین با تغییراتی که در WPF 3.5 SP1 ایجاد شد، اگر .NET Framework 3.5 SP1 نصب باشد، این قابلیت برداری از دست میرود.
مایکروسافت همچنین Magnification API را منتشر کرد تا برنامههای فناوری کمکی بتوانند از موتور بزرگنمایی Magnifier استفاده کنند.
بهبودها در ویندوز ۷
ویندوز ۷ نسخهای بسیار بهبودیافته از بزرگنما را همراه خود داشت. مهمترین تغییر آن، حالت بزرگنمایی تمامصفحه بود که به کاربر اجازه میداد با بزرگنمایی تا ۱۶ برابر، در سراسر صفحه جابهجا شود.
با این حال، حالت تمامصفحه به دلیل ناسازگاری با طرحهای رنگی کنتراست بالا در نسخه بتای ویندوز ۷ مورد انتقاد قرار گرفت و این مشکل در نسخه نهایی هم باقی ماند.
محدودیتها و نکات فنی
وقتی Magnifier تصویر را بزرگ میکند، ممکن است متن تار یا شطرنجی دیده شود. دلیل آن این است که متن مستقیماً در اندازه بزرگتر بازسازی نمیشود؛ بلکه نسخه کوچکتر مانند یک تصویر پیکسلی بزرگ میشود.
در همین شرایط، هموارسازی زیرپیکسلی ClearType نیز همراه تصویر بزرگ میشود. اگر ClearType فعال باشد، ممکن است در لبههای خطوط غیر افقی رنگهای غیرمنتظرهای دیده شود. برخی نرمافزارهای بزرگنمایی شخص ثالث با اعمال فیلترهای تغییر مقیاس روی تصویر بزرگشده، این اثر را کاهش میدهند.
حالت لنز و میانبرهای کاربردی
Magnifier حالت لنزی هم دارد؛ حالتی شبیه به نسخههای پیشین، اما با رفتاری بهبودیافته. در این حالت، پنجره بزرگنمایی به جای ثابت ماندن، نشانگر موس را در صفحه دنبال میکند.
از ویندوز ۷ به بعد، دسترسی به این ابزار سادهتر شد. بدون نیاز به اجرای برنامه، میتوان با کلید ویندوز به همراه کلیدهای مثبت یا منفی، سطح بزرگنمایی را کنترل کرد. برای خروج از بزرگنما نیز کافی است کلیدهای Win + Esc را فشار دهید.
منابع و پیوندهای خارجی
- دسترسیپذیری در ویندوز ویستا
- ویدئوی بزرگنمای ویندوز ۷
موضوعات مرتبط
- اجزای ویندوز
- نرمافزارهای بزرگنمایی صفحهنمایش