مقدمه
«مغناطیسیشده» (Magnetized) ترانهای از گروه راک جایگزین آمریکایی گاربیج است. این اثر در ۴ اکتبر ۲۰۱۶ به عنوان سومین تکآهنگ از ششمین آلبوم استودیویی گروه به نام پرندگان کوچک عجیبوغریب (Strange Little Birds) و توسط ناشر مستقل آنها، استونولیوم (Stunvolume) منتشر شد.
پیشینه ساخت
«مغناطیسیشده» یک ترانه الکترونیک-راک است. فرایند ساخت این قطعه یک سال طول کشید و طولانیترین زمان خلق را در میان ترانههای آلبوم به خود اختصاص داد. استیو مارکر، گیتاریست گروه، این ایده را پیشنهاد داد؛ او پیشنمایشی از آکوردهای این ترانه را دقیقاً همان روزی به گروه نواخت که قطعه «گاهی» (Sometimes) را نوشته بود. مارکر یک دمو ارائه داد که به گفته بچ ویگ، درامر گروه، «بسیار آرامتر بود و شبیه به صدای جیزس اند مری چین تحت تأثیر مواد روانگردان به نظر میرسید» و یک «ریتم فیل اسپکتور» داشت.
شرلی منسون، خواننده گروه، به محض شنیدن این دمو با «ملودیی به سبک روی اوربیسون»، بخش کر «من مغناطیسیشدهام» را نواخت. گروه قبل از رسیدن به فرم نهایی، تنظیمهای مختلفی را امتحان کرد؛ از جمله تنظیمی «پرانرژی و تهاجمی» برای اجرای زنده و استفاده از بخش سازهای زهی. در نهایت، آنها به آزمایش روی دستگاه گلامور باکس (Glamour Box) روی آوردند؛ یک پدال افکت که نویز تولید میکند. ویگ نمونههای نویز را تکهتکه کرد تا در ترانه جای بگیرد. در نتیجه، گروه به صدایی «سمفونیک» در بخش کر دست یافت؛ صدایی که با «گیتارهای دیستورشندار و فوقفعال و کیبوردهای فراوان» همراه بود و باعث شد ترانه «بسیار ارکسترالتر و سینماییتر و بسیار کمتر راکاندرولی» شود.
انتشار و تبلیغات
«مغناطیسیشده» در ۴ اکتبر ۲۰۱۶ به عنوان سومین تکآهنگ آلبوم منتشر شد. در همان روز، موزیکویدیوی آن در پلتفرم دیزدد (Dazed) به نمایش درآمد. این تکآهنگ در جدول بیلبورد مکزیک به رتبه ۴۱ دست یافت. اولین اجرای زنده این ترانه در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۶ در تئاتر فیلمور دنور برگزار شد و تا پایان تور آلبوم در برنامههای گروه باقی ماند.
در سال ۲۰۲۲، این ترانه توسط هبا کادری مستر شد و در سومین آلبوم برترین آثار گروه با نام آنتولوژی (Anthology) قرار گرفت.
موزیکویدیو
اسکات استاکی، همسایه منسون، کارگردانی موزیکویدیوی این ترانه را بر عهده گرفت. مأموریت او ساخت ویدیویی با الهام از «علمیتخیلیهای دهه ۵۰» بود. این ویدیو در ۲ سپتامبر ۲۰۱۶ در استودیو فیلم ایویدنس در لسآنجلس فیلمبرداری شد. ویدیو «نوهای برای جادوی علم و رازهای عشق» است و نمونههایی از الکترومغناطیس با سیال فرو، ژنراتور ون دو گراف و الکتروشوکدرمانی را به نمایش میگذارد.
به قول جاش روزنبرگ از مجله اسپین، در این ویدیو منسون نقشی بین «یک دانشمند دیوانه و یک جادوگر» دارد. دختر ۸ سالهای نیز نقش همزاد جوانتر او را بازی میکند که «به نوعی کودک شیطانی تبدیل میشود»؛ همچنین دستیاران تکچشمی با صفحهنمایشهایی به اندازه آیپد روی صورتشان حضور دارند. اعضای مرد گروه گاربیج نیز با کلیپهایی که از راه دور ضبط شده بود، چند ثانیه در ویدیو حضور کوتاهی پیدا کردند. برای ضبط این ویدیو، ۳۰۰ هزار ولت برق از بدن واقعی منسون و همزاد ۸ سالهاش عبور داده شد.
استاکی توضیح داد: «این ویدیو لحنی ترسناک دارد. زمان انتشارش هم نزدیک هالووین بود. من همیشه بچهها را ترسناک میدانم، پس فکر کردیم داشتن یک شرلی منسون کوچک ممکن است به شدت ترسناک باشد.» در ابتدا قرار بود جهانی با ایستادن منسون در مرکز یک کهکشان ساخته شود، اما هیچ صحنهای از آن در ویدیوی نهایی استفاده نشد.
در ۲۸ اکتبر، ویدیوی پشتصحنه توسط پنکیک مانتین در کانال یوتیوبش آپلود شد. پشتصحنه دیگری با حضور استاکی نیز در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۸ توسط استودیو فیلم ایویدنس منتشر شد.
منسون بعداً اظهار داشت: «فکر میکنم شبیه یک فیلم کوبریک است. اما [استاکی] آن را با بودجهای بسیار اندک ساخت. [...] این یک دستاورد خلاقانه فوقالعاده است.» دوک اریکسون، گیتاریست گروه نیز افزود که این ویدیو او را به یاد ویدیوی «پوش ایت» (Push It) میاندازد.
نقد و بررسی
دنی لیورز از مجله لاین آف بست فیت صدای این ترانه را تحسین کرد و نوشت این قطعه «با کمال میل میتوانست در آلبوم دوم و به همان اندازه عالی آنها، یعنی نسخه ۲.۰ قرار بگیرد»، در حالی که جاش روزنبرگ در اسپین آن را «حماسی» توصیف کرد. آلن ریبل از اخبار ایبیسی این ترانه را یکی از برجستهترین قطعات آلبوم دانست و نوشت که «به صدای امضای آنها آتش میافزاید.» سال سینکومانی در نقد خود در مجله اسلنت نیز این ترانه را به آثار قبلی گاربیج تشبیه کرد و نوشت: «قلاب پرسر و صدای [این ترانه] گاربیز اصیل است»، هرچند اشاره کرد که «ارجاعات آشکار ترانه به قطعه من عاشق نیستم از 10CC آدم را به این فکر میاندازد که اگر گروه به سمت سافتراک مبتنی بر سینثسایزر سفر عمیقتری میکرد، چه صدایی میشد.»
کارول مور در نقد خود برای مجله میجر هایفای درباره اشعار متغیرتر نوشت: «با وجود اینکه در مغناطیسیشده همهچیز کمی روشنتر به نظر میرسد و بخش کری دارد که انگار مستقیماً از یک کمدی رمانتیک بزرگ ۲۰۱۶ آمده، جملات آغازین، هرگونه شادی اشتباهی را سرکوب میکنند.»
نقد منفی نیز از سوی پال سینکلر از سوپر دلوکس ادیشن وارد شد؛ او نوشت این ترانه «تکنیک ورس آرام-کروس بلند را به خوبی اجرا میکند، اما نمیتواند خود را از باتلاق متوسط بودن بیرون بکشد» و خاطرنشان کرد که «جانی هیتس جاز در سال ۲۰۱۳ ترانه بهتری با همین نام نوشت.»