دانشگاه ملی فنی لوتسک
دانشگاه ملی فنی لوتسک، یکی از دانشگاههای معتبر اوکراین در شهر لوتسک است که در سطح اعتبارسنجی چهارم (بالاترین سطح) فعالیت میکند.
تاریخچه
این دانشگاه در سال ۱۹۶۶ توسط نیکولای رومانیوک (مدیر پیشین کارخانه خودروسازی لوتسک) و یوگن ورژنکو (رئیس کادی) تأسیس شد. راهاندازی این مرکز آموزشی، پس از ایجاد دانشکده فنی عمومیِ مؤسسه خودرو و جاده کییف صورت گرفت. در نخستین سال تحصیلی، ۱۰۵ دانشجو پذیرفته شدند.
مدیریت اولیه این مرکز بر عهده دی. کی. کونووالیوک بود. در ۱ نوامبر ۱۹۶۸، این دانشکده به دانشکده فنی عمومی لوتسک ارتقا یافت و در ژوئیه ۱۹۷۱، به مؤسسه عمومی لویو تبدیل شد. در ابتدا، این مرکز دانشجویان را در زمینه توسعه ماشینآلات و ساختمانسازی آموزش میداد و به مرور زمان، به شعبهای از مؤسسه پلیتکنیک لویو تبدیل شد.
شعبه جدید شامل شش دپارتمان بود که برای تربیت مهندس و نیروی فنی در ۱۲ تخصص فعالیت میکرد. نخستین مدیر این شعبه نیز آی. ام. خورولسکی بود.
در سال ۱۹۷۶، دانشگاه آموزشهای تحصیلات تکمیلی را به صورت روزانه و نیمهحضوری برای رشتههای زیر آغاز کرد:
- فناوری مهندسی مکانیک
- ماشینها و ابزارهای برش فلز
- مهندسی صنعتی و عمران
در سال ۱۹۷۸، دپارتمان مهندسی مکانیک تأسیس شد. با این گسترش، تعداد هیئت علمی و پژوهشی افزایش یافت و ساختمانهای جدید آموزشی و آزمایشگاهی، خوابگاه، سلف و مجموعه ورزشی و تفریحی نیز به مجموعه اضافه شد.
در ۱۶ ژوئیه ۱۹۹۰، شورای عالی اوکراین اعلامیه حاکمیت دولتی را تصویب کرد و در ۲۴ اوت ۱۹۹۱، اوکراین خود را دولتی مستقل و دموکراتیک اعلام کرد. این تحولات، تغییرات بنیادینی در آموزش ایجاد کرد؛ از جمله در آموزش متخصصان فنی مانند مهندسان. این دگرگونیها باعث شد تا در ۱ آوریل ۱۹۹۱، شعبه پیشین مؤسسه پلیتکنیک لویو، به مؤسسه صنعتی لوتسک تبدیل شود.
مؤسسه صنعتی لوتسک دارای ۲۱ دپارتمان بود که به ارائه آموزش فنی میپرداختند. در سال ۱۹۹۱، این مؤسسه برنامههای تحصیلات تکمیلی را آغاز کرد.
از سال ۱۹۹۵، این مؤسسه در سطح کارشناسی، متخصص و کارشناسی ارشد در رشتههای فناوری و اقتصاد ارائه میدهد.
در سال ۱۹۹۷، مؤسسه فنی لوتسک بالاترین سطح اعتبارسنجی (سطح چهارم) را دریافت کرد و به دانشگاه فنی دولتی لوتسک تغییر نام یافت. سپس در سال ۲۰۰۸، با دریافت عنوان ملی، نام آن به دانشگاه ملی فنی لوتسک تغییر کرد.
ساختار
در حال حاضر، این دانشگاه دارای ۷ دانشکده، ۳ مرکز، ۳ کالج و ۳۰ دپارتمان است.
تا سال ۲۰۱۴، دانشگاه نزدیک به ۱۲ هزار دانشجو و ۴۱۰ عضو هیئت علمی داشت که شامل ۳۲ استاد کامل، ۲۹۸ دانشیار و ۱۶ مدرس سایر دروس بود.
امکانات
مجموعه دانشگاه مساحتی معادل ۶۰٬۹۹۰ متر مربع را اشغال کرده است. این دانشگاه دارای ۶ ساختمان آموزشی، ۲ خوابگاه و یک مجموعه ورزشی است.
دانشگاه ملی فنی لوتسک دو اقامتگاه ورزشی و تفریحی در کنار دریاچههای سویتیاز و پیسوچنه دارد. همچنین مجموعه ورزشی آن شامل سالن بدنسازی، دو مرکز تناسب اندام، سالن ایروبیک، استخر ۲۵ متری و یک استادیوم است.
همکاریها
این دانشگاه علاوه بر همکاری با سایر دانشگاههای اوکراین، با مراکز آموزشی در لهستان، بریتانیا و آلمان نیز برنامههای مشترک دارد.
دانشکده کسبوکار توافقنامههای آموزشی موازی با آکادمی اقتصاد هتلداری پوزنان، دانشگاه اقتصاد وروتسلاو، دانشگاه لجستیک و گمرک، دانشگاه بارسلونا و مدرسه عالی روابط بینالملل و ارتباطات اجتماعی در چلم منعقد کرده است.
دپارتمانهای اکولوژی، ابزار دقیق و سیستمهای انرژی با مؤسسه فیزیک نیمههادی آکادمی علوم اوکراین، مؤسسه تحقیقات هستهای آکادمی علوم اوکراین، دانشگاه ملی تاراس شفچنکو کییف، دانشگاه ملی ایوان فرانکو لویو، دانشگاه ملی یوری فدکوویچ چرنووتسی، دانشگاه دولتی میخائیل لومونوسوف مسکو، مؤسسه آبوهواشناسی دولتی لنینگراد، پلیتکنیک ژشوف (لهستان) و مدرسه عالی فنی لیپه (آلمان) همکاری میکنند.
همچنین دانشگاه برنامههای آموزشی تعاونی با باشگاه بستهبندی اوکراین و انجمن علم مواد اوکراین ارائه میدهد.
فارغالتحصیلان سرشناس
- نیکولای رومانیوک: شهردار لوتسک
- الکساندر پولوژینسکی: خواننده اصلی گروه موسیقی تارتاک
- النا آبازا: مجری تلویزیون کانال ۵
- تاراس میخالیک: بازیکن فوتبال اوکراین و عضو تیم ملی دینامو
- ناتالیا پوکینسکا: مدیر شرکت کرونوسپن یوای
- یاروسلاو فدورچنکو: مدیر تجاری شرکت کسکاد-پروداکشن
- لئونتی ایوانیشین: مدیرعامل کارخانه سازهای بتنی مسلح
- ایرینا ژیتسوک: نقاش و طراح مدرن، برنده هفته هنر اوکراین و بنیانگذار سازمان مردمنهاد کوارتیرا افام
دانشگاه ملی فنی لوتسک در نظرسنجی روزنامه «ادیشن این یوکرین»، در میان ۲۶ مؤسسه آموزشی، در رتبه هفتم برترین دانشگاههای فنی اوکراین قرار گرفت.