نهاد تأمینکننده بار الکتریکی (LSE) در بازار برق آزادشده، شرکتی یا نهادی دولتی است که بهموجب قانون یا قرارداد بلندمدت، مسئولیت تأمین برق مصرفکنندگان نهایی را بر عهده دارد. این مفهوم در قوانین وجود دارد اما بهدلیل ابهام، منشأ چالشهای سیاسی طولانیمدت است.
بهعنوان مثال، در قوانین آمریکا، LSE بهعنوان نهادی تعریف میشود که بهطور مستقیم یا از طریق شرکتهای توزیع، برق را به مصرفکنندگان نهایی میرساند. کمیسیون تنظیم مقررات انرژی فدرال (FERC) نیز LSE را بهعنوان هر نهادی میداند که در یک منطقه کنترلی، مجوز فروش برق به مصرفکنندگان را دارد.
LSEها میتوانند بهعنوان گردآورنده تقاضای مصرفکنندگان یا واسطهای عمل کنند که قیمتها را تعیین میکند. اپگراند پیشنهاد میکند LSEها به دو دسته تقسیم شوند: شرکتهای توزیع تنظیمشده و نهادهای غیرتنظیمشده که انگیزههای متفاوتی در قبال حقوق درآمد حراجی دارند.
LSEها برق را از بازار عمدهفروشی خریداری و با قیمت تنظیمشده به مشتریان میفروشند، که این امر آنها را در معرض ریسکهای بازار قرار میدهد. از آنجا که بازار عمدهفروشی بهتنهایی نمیتواند پایداری شبکه را تضمین کند، تنظیمکنندهها از طریق سازمانهای انتقال منطقهای، LSEها را ملزم به پرداخت هزینه ظرفیت میکنند تا تأمین برق در زمان اوج تقاضا تضمین شود.