شهاب لکسل (D/1770 L1) که به نام اندیشمند فنلاندی اندرس یوهان لکسل نامگذاری شده، نزدیکترین شهاب ثبتشده به زمین است. این شهاب در ژوئن ۱۷۷۰ توسط شارل مسیه در صورت فلکی قوس کشف شد. در ژوئیه ۱۷۷۰، این شهاب به فاصلهای معادل ۶ برابر فاصله زمین تا ماه رسید که رکوردی بیسابقه در تاریخ است.
با وجود تلاشهای فراوان، پس از ۱۷۷۰ هرگز دیده نشده و به عنوان شهابی گمشده شناخته میشود. محاسبات لکسل نشان داد که گذر از نزدیکی مشتری در ۱۷۶۷ مدار این شهاب را به شدت تغییر داد. همچنین، احتمال میرود که گذر بعدی از مشتری در ۱۷۷۹ آن را از منظومه شمسی بیرون رانده باشد.
کشف و مشاهدات
مسیه این شهاب را در حالی کشف کرد که در حال بررسی سحابیها بود. در ابتدا بسیار کمنور بود، اما به سرعت درخشانتر شد و تا ۲۴ ژوئن قطر هاله آن به ۲۷ دقیقه قوسی رسید. این شهاب در ژاپن و حجاز نیز مشاهده شد و در منابع تاریخی آن زمان ثبت شده است.
مدار و سرنوشت
لکسل با محاسبات خود نشان داد که مدار این شهاب بیضیشکل است و دوره مداری آن ۵.۵۸ سال است. تحقیقات مدرن در ۲۰۱۸ نشان داد که ۹۸٪ از مدارهای ممکن همچنان در منظومه شمسی باقی ماندهاند. همچنین، احتمال میرود که بقایای این شهاب به صورت سیارکهایی در منظومه شمسی وجود داشته باشد.