بیوگرافی
سر جیمزون بوید آدامز (۶ مارس ۱۸۸۰ – ۳۰ آوریل ۱۹۶۲)، کاشف قطب جنوب و افسر نیروی ذخیره سلطنتی دریای بریتانیا بود. او در اکسپدیشن نیمراد، نخستین سفر اکتشافی ارنست شکلتون که تلاشی ناموفق برای رسیدن به قطب جنوب بود، شرکت کرد.
جیمزون در ریپینگیل، لینکلنشایر زاده شد. پدرش پزشک و پدربزرگش ناخدای نیروی دریایی هند بود. او در ۱۳ سالگی از مدرسه فرار کرد و به نیروی تجاری دریایی پیوست. در سال ۱۹۰۲ به درجه ستوان دومی در نیروی ذخیره سلطنتی دریایی رسید و با ارتقا به درجه ستوانی، یکی از آخرین افرادی شد که گواهینامه ناخدایی را زیر بادبان دریافت کرد. با این حال، حرفهای پررونق را رها کرد تا بهعنوان فرمانده دوم، به اکسپدیشن نیمرادِ ارنست شکلتون بپیوندد.
با وجود شکست نهایی این سفر اکتشافی، آدامز یکی از گروه چهارنفرهای بود که برای نخستینبار به فلات قطبی رسید و اینگونه راه رسیدن به قطب را نشان داد. آنها در ۹ ژانویه ۱۹۰۹ به جنوبترین نقطه خود یعنی عرض جغرافیایی ۸۸ درجه و ۲۳ دقیقه رسیدند؛ تنها ۹۷ مایل با قطب جنوب فاصله داشتند که گرسنگی قریبالوقوع، آنها را مجبور به بازگشت کرد.
آدامز در سال ۱۹۰۹ از قطب جنوب بازگشت و وارد خدمات دولتی شد. یک سال بعد، رئیس بخش شمالشرقی ادارات کاریابی شد. با آغاز جنگ جهانی اول و فراخوان به نیروی دریایی، بهعنوان ستوان پرچمدار دریابان هود در فرماندهی گشتی دوور مشغول به کار شد. پس از دورهای مأموریت ویژه در وزارت مهمات، به فلاندر فرستاده شد تا فرماندهی باتری توپهای محاصره دریایی را برعهده بگیرد. جراحت شدید سر در سال ۱۹۱۷ بازگشت او را الزامی کرد و بهخاطر خدماتش، نشان خدمات برجسته و صلیب جنگ را دریافت نمود.
پس از جنگ، بهعنوان بازرس بخش شمالشرقی به وزارت کار بازگشت و اوقات فراغتش را عمدتاً به کمکرسانی به باشگاههای پسرانه اختصاص داد. در سال ۱۹۲۸ به فرمانده نشان امپراتوری بریتانیا منصوب شد. در سال ۱۹۳۵ خدمات دولتی را ترک کرد تا دبیر صندوق جوبیلی پادشاه جورج برای جوانان شود. او بهجز خدمات برجسته دیگرش در جنگ جهانی دوم، تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۴۸ در این سمت ماند و در همین سال به مقام شوالیه نشان سلطنتی ویکتوریا نائل آمد.
او در محله پرت زندگی میکرد و تا زمان مرگش در سال ۱۹۶۲، دبیر افتخاری درخواستهای کمک بیمارستان افسران پادشاه ادوارد هفتم بود.
شخصیت و میراث
در جمعهای مناسب، آدامز در استفاده از الفاظی تا حدودی رکیک بیپروا بود و هیچگاه عرفها مانع بیان صریح نظراتش نمیشدند. او ترجیح میداد همه، از کارگران ساده تا خانواده سلطنتی، او را صرفاً با نام «همکار» (The Mate) خطاب کنند.
در نوامبر ۲۰۰۸، صد سال پس از آغاز اکسپدیشن نیمراد، هنری آدامز، یکی از نوههای بزرگ «همکار»، همراه با دو عضو دیگر از گروه صدمین سالگرد شکلتون، از کلبه شکلتون عازم شد تا کل مسیر ۹۷ مایلی تا قطب جنوب را پیاده و بدون کمک خارجی، با کشیدن خود تجهیزاتشان طی کند. در ژانویه ۲۰۰۹، دیوید کورنل، نوه بزرگ دیگر او، در جنوبترین نقطه به گروه پیوست تا ۹۷ مایل پایانیِ این مأموریت ناتمام خانوادگی را به پایان برساند.