ترکیب میانی در سنگشناسی آذرین به ترکیب شیمیایی سنگی با حدود ۵۱٫۵ تا ۶۳٪ سیلیس دیاکسید (SiO2) اشاره دارد که بین ترکیبات فلسیک (غنی از سیلیکا) و مافیک (فقر به سیلیکا) قرار میگیرد. سنگهای آتشفشانی و پلوتونی مانند آندزیت و دیوریت نمونههای بارز این گروه هستند.
در سنگشناسی آذرین، ترکیب میانی به ترکیب شیمیایی سنگی با حدود ۵۱٫۵ تا ۶۳٪ سیلیس دیاکسید (SiO2) اشاره دارد که از نظر ترکیباتی بین فلسیک (غنی از سیلیکا) و مافیک (فقر به سیلیکا) قرار میگیرد.
نمونههای رایج سنگهای با ترکیب میانی عبارتند از:
شناسایی ترکیب میانی در سنگشناسی آذرین برای درک فرآیندهای تشکیل سنگ و تاریخچهی گرانشی کوهها حیاتی است. این سنگها معمولاً در مناطق حاشیهای کنارهای قارهای و در کوههای نیمهرویی یافت میشوند و نشاندهندهی تآکد بین تیوطونی آذرین غنی و فقیر هستند. مطالعهی دقیق ترکیبات شیمیایی و بافتهای آنها به شناسایی محیطهای تشکیل و پیشبینی رفتار ژئوتکنیکی کمک شایانی میکند.
