ایستگاه I-485/South Boulevard در شهر شارلوت، ایالت کارولینای شمالی قرار دارد. این ایستگاه قطار سبک شهری، آخرین ایستگاه جنوبی خط آبی لینکس است و یکی از مهمترین مجموعههای پارکسوار متعلق به سامانه حملونقل منطقه شارلوت، یا CATS، به شمار میرود.
این ایستگاه علاوه بر خدمترسانی به مرکز خرید کارولینا پاویلیون و محله استرلینگ، برای مسافران روزانهای نیز کاربرد دارد که از پاینویل، بالانتاین و شهرهای مرزی کارولینای جنوبی به شارلوت رفتوآمد میکنند.
موقعیت
ایستگاه روی یک خاکریز و در کنار خطوط راهآهن نورفک ساذرن ساخته شده است. این خاکریز از روی جادهای عبور میکند که پارکینگ طبقاتی را به تقاطع خیابان کارولینا پاویلیون درایو و ساوت بولوار متصل میکند.
مدرسه ابتدایی استرلینگ در کنار پارکینگ و روی بخش بالایی آن قرار دارد. در آن سوی ساوت بولوار نیز مرکز خرید روباز کارولینا پاویلیون و مسیر دسترسی به مسیر سبز لیتل شوگر کریک دیده میشود. در جنوب ایستگاه، بزرگراه میانایالتی ۴۸۵ و شهر پاینویل قرار گرفتهاند.
تاریخچه
در طرح اولیه، قرار بود پایانه جنوبی خط آبی در مرکز شهر پاینویل و نزدیک مسیر NC 51 ساخته شود. اما در سال ۲۰۰۲، به دلیل پیشبینی پایین شمار مسافران برای ایستگاه پیشنهادی پاینویل، انتهای جنوبی خط به شمال منتقل شد و در محل کنونی خود در ساوت بولوار قرار گرفت.
پارکینگ طبقاتی این مجموعه تنها پارکینگی بود که در امتداد مسیر اولیه خط ساخته شد و در درهای کمعمق، کنار مدرسه ابتدایی استرلینگ احداث گردید. این پارکینگ ۱۱۲۰ جای پارک به همراه فضای پارک اضطراری، با هزینهای حدود ۲۲٫۹ میلیون دلار تکمیل شد و طبقه بالایی آن به زمین بازی مدرسه مجاور اختصاص یافت.
ایستگاه بهصورت رسمی در شنبه ۲۴ نوامبر ۲۰۰۷ افتتاح شد و در مراسم افتتاحیه، هزینه سفر از مسافران دریافت نشد. خدمات عادی همراه با دریافت کرایه از دوشنبه ۲۶ نوامبر ۲۰۰۷ آغاز شد.
در اواخر سال ۲۰۰۸، این ایستگاه جایزه تعالی اداره فدرال بزرگراهها را در دسته «تأسیسات حملونقل چندوجهی» دریافت کرد. در نوامبر همان سال، به دلیل تکمیل مکرر ظرفیت پارکینگ، یک پارکینگ روباز ۵۴ جای پارک در شرق سکوی ایستگاه افتتاح شد که بعدها ظرفیت آن به ۲۴۶ جای پارک افزایش یافت.
در اوت ۲۰۰۹، تابلوهای دیجیتال در پارکینگ نصب شد تا پیش از ورود رانندگان، تعداد جایهای خالی را نشان دهد. در سال ۲۰۱۵ نیز سکوی جزیرهای ایستگاه برای پذیرش قطارهای سهواگنه طولانیتر شد.
چیدمان ایستگاه
ایستگاه از یک سکوی جزیرهای و چهار بخش انتظار سرپوشیده تشکیل شده است. امکانات دیگر شامل دستگاههای فروش بلیت، جعبه تماس اضطراری و رکهای دوچرخه است.
- در پایین خاکریز ایستگاه، چهار سکوی انتظار اتوبوس قرار دارد.
- پارکینگ طبقاتی ۱۱۲۰ جای پارک با سه طبقه و فضای پارک اضطراری از طریق دو پل عابر پیاده به ایستگاه متصل است.
- در شرق ایستگاه، پارکینگ روباز ۲۴۶ جای پارک قرار دارد که با نام بخش A شناخته میشود.
- پارکینگ برای استفادهکنندگان از اتوبوس یا قطار سبک رایگان است، اما مدت توقف خودروها به ۲۴ ساعت محدود میشود.
- مسیرهای پیادهروی از پارکینگ به مدرسه ابتدایی استرلینگ و محله استرلینگ وصل میشوند.
هنر و طراحی ایستگاه
این ایستگاه فقط یک نقطه جابهجایی نیست؛ چندین اثر هنری نیز در بخشهای مختلف آن نصب شده است. از جمله این آثار میتوان به نقشبرجستههای کمعمق با عنوان «Skyrocket Oak» اثر آلیس آدامز، حوضچههای آبخوری طراحیشده شبیه گلهای داگوود، گل ایالتی کارولینای شمالی، اثر نانسی بلوم، نقشمایههای بازی روی کفپوشها و سرپناهها اثر لتیسیا هوئرتا و نقاشی پل و دیوارهای حائل اثر مارک رانیس اشاره کرد.
پیوندهای بیرونی
- ایستگاه I-485/South Boulevard
- نمای ایستگاه از Google Maps Street View
- I-485 South Boulevard