چکیده
هترودونتوسورینای، زیرخانوادهای منقرضشده از دایناسورهای پرندهلگنی، در دوره ژوراسیک اولیه تا میانی در آفریقا و آمریکای جنوبی زندگی میکردند. این دایناسورهای کوچک با دندانهای گونهای بلندتر از عرضشان و مفصل فکی خاص شناسایی میشوند. لیکورینوس آنگوستیدنس، قدیمیترین عضو شناختهشده این گروه، در آفریقای جنوبی کشف شده است.
هترودونتوسورینای: زیرخانوادهای باستانی
هترودونتوسورینای، زیرخانوادهای منقرضشده از دایناسورهای پرندهلگنی، در دوره ژوراسیک اولیه تا میانی (هتنگین تا باجوسین) در آفریقا و آمریکای جنوبی زندگی میکردند. این دایناسورهای کوچک با ویژگیهای دندانی و فکی خاص شناسایی میشوند.
ویژگیهای کلیدی:
- دندانهای گونهای بلندتر از عرض
- مفصل فکی پایینتر از محور جفتشدگی دندانها
لیکورینوس آنگوستیدنس، کشفشده در آفریقای جنوبی، قدیمیترین عضو شناختهشده این گروه است.
هترودونتوسورینای توسط اسکار کون در سال ۱۹۶۶ به طور ضمنی نامگذاری شد و بعدها پل سرنو در سال ۲۰۱۲ آن را به طور فیلوژنتیکی تعریف کرد.
جمعبندی
هترودونتوسورینای، به عنوان بخشی از خانواده هترودونتوسورید، نقش مهمی در تکامل دایناسورهای ابتدایی ایفا کردهاند. ویژگیهای دندانی و فکی آنها، مانند دندانهای گونهای بلند و مفصل فکی پایینتر از محور جفتشدگی دندانها، آنها را از دیگر دایناسورها متمایز میکند. این زیرخانواده، با تعریف فیلوژنتیکی پل سرنو در سال ۲۰۱۲، به عنوان کلادی شامل هترودونتوسوروس توکی اما نه تیانیولونگ کانفوسیوس مشخص شده است.
