ویژگیهای اسمها در زبان آلمانی
اسمهای زبان آلمانی دارای ویژگیهای خاصی هستند که برخی از آنها منحصربهفردند. مانند بسیاری از زبانهای هندواروپایی، اسمهای آلمانی دارای جنسیت دستوری هستند که شامل سه دسته مردانه، زنانه و خنثی میشود. اشیایی که ویژگیهای واضح مردانه یا زنانه ندارند، مانند «پل» یا «سنگ»، میتوانند مردانه یا زنانه باشند.
اسمهای آلمانی بسته به نقش دستوری خود (فاعل، مفعول، مضافالیه، مفعول غیرمستقیم) و تکثر یا تعدد، تغییر شکل میدهند. این زبان چهار حالت دستوری دارد: فاعلی، مفعولی، مضافی و مفعولی غیرمستقیم.
بزرگنویسی اسمها
یکی از ویژگیهای بارز آلمانی، بزرگنویسی تمام اسمهاست. به عنوان مثال، «das Buch» همیشه با حرف بزرگ نوشته میشود. این قاعده در زبانهای آلمانی بالایی مانند لوکزامبورگی نیز دیده میشود.
اسمهای مرکب
اسمهای مرکب در آلمانی بدون فاصله تایپی نوشته میشوند، مانند «Spionagesatellit» به معنای «ماهواره جاسوسی». جمع اسمها معمولاً با افزودن پسوندهایی مانند -e, -en, -er یا تغییر واکه (اوملات) تشکیل میشود.
تغییر شکل اسمها
اسمهای مردانه یا خنثی که در حالت مضاف منفرد و فاعل جمع با پسوند -(e)n ختم میشوند، «اسمهای ضعیف» نامیده میشوند. این قواعد برای اسمهای زنانه نیز اعمال میشود.
اسمهای آلمانی نه تنها از نظر دستوری پیچیدهاند، بلکه ساختار نوشتاری آنها نیز قواعد خاصی دارد.