گالنسکاپارنا اوچ افتر شیو، نام مشترک دو گروه کمدی سوئدی از گوتنبرگ است. این دو گروه در سال ۱۹۸۲ برای همکاری در نمایش «پیچ رها شده» (Skruven är lös) با هم متحد شدند و از آن زمان تاکنون، نزدیک به ۲۸ نمایش، تور، ۸ فیلم، ۵ سریال تلویزیونی و ۳۰ آلبوم استودیویی تولید کردهاند.
از مشهورترین آثار آنها میتوان به سریال تلویزیونی «پمپ بنزین» (Macken)، فیلم «کوسهای که زیاد میدانست» (Hajen som visste för mycket) و نمایش «ایستگاهدار آتش گرفته» (Stinsen brinner) اشاره کرد.
اعضای گروه
گالنسکاپارنا در سال ۱۹۷۸ تشکیل شد و اعضای آن شامل آندرس اریکسون، برادر بزرگترش کلاس اریکسون و کرستین گرانلوند هستند. افتر شیو نیز در سال ۱۹۷۹ به عنوان یک گروه کر در دانشگاه تکنولوژی چالمرز گوتنبرگ شکل گرفت. اعضای این گروه شامل یان ریپه (باس)، کنوت آگنرِد (سولو/تنور) و پِر فریتزل (تنور) بودند. پیتر رانگمار (باریتون) چهارمین عضو گروه بود که در سال ۱۹۹۷ در ۴۱ سالگی درگذشت.
بیشتر اعضای اصلی دو گروه همچنان در گالنسکاپارنا اوچ افتر شیو فعال هستند. کلاس اریکسون به عنوان موتور اصلی گروه شناخته میشود، زیرا معمولاً نویسندگی، کارگردانی و ترانهسرایی آثار را بر عهده دارد.
تأثیرات و سبک
این گروه تحت تأثیر کمدیهای مونتی پایتون، هسهآتاژ و طنز موسیقایی پاول رامِل قرار دارد. همچنین از کمدی فیزیکی چارلی چاپلین و باستر کیتون الهام گرفتهاند. کلاس اریکسون به عنوان یک منتقد تیزبین سیاسی، از طنز برای بیان دیدگاههای اجتماعی و سیاسی خود استفاده میکند.
آثار منتخب
- نمایشها: پیچ رها شده (۱۹۸۲)، مزه چوب (۱۹۸۳)، ایستگاهدار آتش گرفته (۱۹۸۷)
- سریالها: پمپ بنزین (۱۹۸۶)، طوفان (۱۹۹۳)
- فیلمها: کوسهای که زیاد میدانست (۱۹۸۹)، ایستگاهدار آتش گرفته (۱۹۹۱)