برای آلتو: نخستین آلبوم تکنوازی ساکسیفون در جاز
«برای آلتو» آلبوم دابل الپی جازی است که آنتونی برکستون، نوازنده و آهنگساز چندساز، در سال ۱۹۶۹ ضبط و در ۱۹۷۱ توسط Delmark Records منتشر کرد. برکستون در این آلبوم تنها از ساکسیفون آلتو استفاده کرده و بدون همراهی هیچ نوازنده یا ابزار دیگری، اثری منحصربهفرد خلق کرده است.
برخلاف آثار قبلی نوازندگانی مانند کولمن هاوکینز یا سانی رولینز که تکنوازیهای کوتاهی ارائه کرده بودند، «برای آلتو» نخستین آلبوم کامل تکنوازی ساکسیفون در تاریخ جاز است.
پیشینه و الهامگیری
برکستون میگوید این آلبوم نتیجه علاقه او به تکنوازیهای پیانوی آرنولد شونبرگ و فتس والر بوده است. بااینحال، به دلیل احساس ناتوانی در نوازندگی پیانو، تصمیم گرفت زبانی نوین برای ساکسیفون بیافریند. تجربه یک کنسرت تکنوازی در ۱۹۶۷ که در آن ایدههایش پس از ده دقیقه تمام شد، او را به katalog کردن عناصر موسیقی مانند صداهای بلند، تریلها و مولتیفونیکها واداشت. این روش بعدها به نام «موسیقی زبان» شناخته شد.
واکنشها و میراث
واکنشها به آلبوم در ابتدا دوگانه بود. برخی مانند جو اچ. کلی آن را «انقلابی» خواندند، درحالیکه دیگران مانند فیل وودز آن را «خستهکننده و خودخواهانه» توصیف کردند. بااینحال، امروزه «برای آلتو» بهعنوان یکی از آثار کلیدی جاز آزاد شناخته میشود و نوازندگانی مانند جو مکفی و اون پارکر را تحت تأثیر قرار داده است.
«برای آلتو شاید یکی از بزرگترین ضبطهای تکنوازی ساکسیفون در تاریخ باشد.» — تام جورک، AllMusic