تاریخچه مد در ایران
مد و پوشاک در ایران به چند دوره تاریخی تقسیم میشود. اگرچه تاریخ دقیق پیدایش بافندگی در ایران مشخص نیست، اما احتمالاً با شکلگیری تمدن همزمان بوده است. در اساطیر فارسی، از پوشاک در داستانهای کیومرث، هوشنگ و تهمورث یاد شده است. کشفیات باستانشناسی در شمال ایران (۶۰۰۰ سال قبل از میلاد) و مرکز ایران (۴۲۰۰ سال قبل از میلاد) نشان میدهد که استفاده از پوست حیوانات تنها پوشاک مردم فلات ایران نبوده است.
در دوران هخامنشی، پوشاک ایرانی تحت تأثیر وضعیت اجتماعی، آبوهوا و فصل، شکلهای مختلفی به خود گرفت. فلسفه پوشاک در این دوران نه تنها کاربردی، بلکه زیباییشناختی نیز بود.
چکمههای بلند در مد ایرانی
یکی از ویژگیهای بارز مد زنان ایرانی، پوشیدن چکمههای بلند است. این سنت از دوران باستان ریشه دارد و امروزه نیز جزو اصلی مد زنانه به شمار میرود. در دهه ۲۰۰۰، فروش چکمههای زنانه در ایران ده برابر چکمههای مردانه گزارش شد.
پس از انقلاب ۱۳۵۷
پس از انقلاب اسلامی، حجاب از سال ۱۳۶۰ اجباری شد و زنان موظف به پوشیدن لباسهای گشاد و روسری در اماکن عمومی شدند. جشنوارههای ملکه زیبایی در داخل ایران متوقف شد، اما دختران ایرانی در مسابقات بینالمللی مانند میس یونیورس شرکت کردند. اعتراضات علیه حجاب اجباری، از جمله جنبش «دختران خیابان انقلاب»، همچنان ادامه دارد.
مد زنانه پس از انقلاب
پس از اجباری شدن حجاب، زنان ایرانی با خلاقیت در چارچوب قوانین، سبکهای جدیدی را ایجاد کردند. از چادر سیاه سنتی تا روسریهای رنگارنگ و ترکیب آن با سایر عناصر مد، مد زنانه ایران در حال تکامل است.
شبکههای اجتماعی و مد
شبکههای اجتماعی مانند اینستاگرام نقش مهمی در گسترش عکاسی مد و افزایش درآمد مدلینگ در ایران داشتهاند.