الیزابت برنت، که پس از ازدواج با ویلیام جانسون کر به نام الیزابت کر شناخته میشد، یکی از مادران قبیله شش ملت رودخانه گراند بود. او دختر کاترین برنت و جوزف برنت بود. در جامعه مادرتباری هودونوسونی، الیزابت جایگاه خود را به عنوان یک رهبر قبیله (یاکویانر) از مادرش به ارث برد.
الیزابت با ویلیام جانسون کر، نوه مولی برنت و سر ویلیام جانسون، ازدواج کرد و پنج فرزند داشت. آنها از ساکنان برجسته مستعمره بریتانیا در کانادا علیا بودند و از ثروت و زمینهای گسترده برخوردار بودند. جیمز بوچنان، کنسول بریتانیا در نیویورک، در سال ۱۸۱۹ الیزابت را به عنوان «دختری جذاب و باوقار از بومیان، که لباسهایی ترکیبی از سبک بومی و انگلیسی میپوشید» توصیف کرد.
همانند دیگر اعضای خانوادهاش، الیزابت برنت رهبر مهمی در رودخانه گراند بود. برادرش جان برنت در سال ۱۸۲۸ توسط مادرشان کاترین برنت به عنوان تکاریهوژن، مهمترین رئیس مدنی موهاک، انتخاب شد. از آنجا که جان هرگز ازدواج نکرد، الیزابت مدیریت امور خانه او را بر عهده داشت. پس از مرگ جان در سال ۱۸۳۲، کاترین برنت پسر الیزابت، ویلیام سیمکو کر، را به عنوان تکاریهوژن جدید انتخاب کرد. پس از مرگ کاترین در سال ۱۸۳۷، الیزابت برنت به عنوان زن ارشد ملت موهاک در رودخانه گراند شناخته شد.