معرفی دوماسو
دوماسو یک کومونه، یا شهرداری، در استان کومو از منطقه لمباردی ایتالیا است. این شهر در شمال میلان و شمال شرقی شهر کومو قرار گرفته و بر پایه آمار ۹ اکتبر ۲۰۱۱، جمعیت آن ۱٬۴۵۵ نفر و مساحتش ۶٫۱ کیلومتر مربع بوده است.
دوماسو در حاشیه دریاچه کومو، یکی از مقصدهای آرام و کمتردد شمال ایتالیا به شمار میرود؛ جایی که طبیعت کوه و آب، فضای زندگی محلی را با جاذبههای گردشگری پیوند میدهد.
همسایگان دوماسو
دوماسو با چند شهرداری هممرز است:
- کولیکو
- گراودونا
- لیوو
- پلیو
- ورکانا
پیشینه تاریخی
در فاصله سالهای ۱۶۳۴ تا ۱۶۴۰، لویی پانیزا، فرماندار و نیکوکار، کلیسای سنت بارتولومیو و صومعه آن را بازسازی کرد. او در همین کلیسا نمازخانهای ساخت و دو مدرسه نیز بنیان نهاد؛ حتی هزینه حقوق آموزگاران این دو مدرسه را هم تقبل کرد.
پانیزا از اجداد مادری لوئیس دِ اونساکا بود؛ چهرهای که بعدها با بنیانگذاران ایالات متحده همکاری داشت. همین پیوند خانوادگی، بخشی از اهمیت تاریخی اقدامات او را برای دوماسو پررنگتر میکند.
روایت دوماسو در پایان جنگ جهانی دوم
یکی از روایتهای کمترشنیدهشده درباره دوماسو به سال ۱۹۴۵ بازمیگردد. در آن سال، اسناد محرمانهای که در ۲۷ آوریل ۱۹۴۵ از بنیتو موسولینی گرفته شده بود، در شعبه بانک کاریپلو در دوماسو نگهداری شد.
گفته میشود این اسناد را پارتیزانی به نام پدرو و هورفمن، مأمور دوجانبه سوئیسی ـ بریتانیایی، در آنجا قرار دادند. در ۷ سپتامبر ۱۹۴۵، وینستون چرچیل برای جستوجوی بخشی از اسناد مفقودشده به دوماسو آمد و با اِرمَنو گیبتزی، مدیر بانک، برای نوشیدن چای دیدار کرد.
چرچیل در خانه گیبتزی چای نوشید، بیآنکه بداند او تازه به این سمت منصوب شده است. مدیر رسمی بانک که اسناد را دیده بود، لوئیجی رومی، چند هفته پیش از آن بازنشسته شده بود.