در الکترونیک، خازن جداساز برای جلوگیری از انتقال انرژی الکتریکی بین بخشهای مختلف مدار استفاده میشود. این خازن، نویز ایجادشده توسط سایر اجزای مدار را از خود عبور داده و تأثیر آن را بر بقیه مدار کاهش میدهد.
در فرکانسهای بالا، به آن خازن بایپس نیز گفته میشود، زیرا برای دور زدن منبع تغذیه یا سایر اجزای با امپدانس بالا در مدار به کار میرود.
عملکرد خازن جداساز
اجزای فعال یک سیستم الکترونیکی (مانند ترانزیستورها، مدارهای مجتمع و لامپهای خلأ) از طریق هادیهایی با مقاومت و القای محدود به منبع تغذیه متصل میشوند. اگر جریان کشیدهشده توسط یک جزء فعال تغییر کند، به دلیل این امپدانسها، ولتاژ بین منبع تغذیه و جزء نیز تغییر خواهد کرد.
خازن جداساز به عنوان یک مسیر جایگزین برای جریانهای موقتی عمل میکند و از عبور آنها از امپدانس مشترک جلوگیری میکند.
کاربرد در مدارهای دیجیتال
در مدارهای دیجیتال، خازنهای جداساز از تشعشع تداخل الکترومغناطیسی ناشی از تغییرات سریع جریان منبع تغذیه جلوگیری میکنند.
موقعیتگذاری خازنها
خازن جداساز باید در نزدیکترین فاصله ممکن به جزء نیازمند سیگنال جداسازی قرار گیرد تا امپدانس و مقاومت سری بین خازن و جزء به حداقل برسد.