زندگی و فعالیتهای دامایانتي جوشی
دامایانتي جوشی (زاده ۵ سپتامبر ۱۹۲۸ - درگذشته ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۴) از برجستهترین استادان رقص کتک بود. او معتقد بود کتک هنری برای قصهگویی است. فعالیت خود را از دهه ۱۹۳۰ در گروه مِناکا آغاز کرد و نزد استادانی از مکتبهای جیپور و لکهنو آموزش دید. در دهه ۱۹۶۰ به شهرت رسید و پس از آن مدرسه رقص خود را در بمبئی تأسیس کرد.
او جوایزی مانند پادما شری (۱۹۷۰) و سَنگیت نَتاک آکادمی (۱۹۶۸) را دریافت کرد. همچنین به عنوان مدیر مرکز کتک لکهنو فعالیت داشت.
سالهای اولیه
در خانوادهای هندو در بمبئی زاده شد و تحت سرپرستی ژنرال ساهیب سینگ سوخِی و مِناکا (لیلا روی) بزرگ شد. مِناکا که فرزند خود را از دست داده بود، او را به فرزندی پذیرفت اما مادرش وتسالا جوشی حضانت مشترک را پذیرفت. در گروه مِناکا نزد پاندیت سیتارام پراساد آموزش دید و در ۱۵ سالگی در شهرهای اروپایی اجرا کرد.
کارنامه هنری
از دهه ۱۹۵۰ به عنوان رقصنده انفرادی مطرح شد و نزد استادانی مانند آچان ماهاراج، لچو ماهاراج و شَمبو ماهاراج آموزش دید. او نخستین کسی بود که ساری را به عنوان لباس رقص کتک معرفی کرد. در دانشگاه ایندیرا کالا و مرکز کتک لکهنو تدریس کرد و شاگردانی مانند بیرشوار گوتام پرورش داد.
«او گنجینهای از دانش بود که امیدواریم به شاگردانش منتقل شده باشد.»