کلتون، شهری متروک در جنوب شرقی شهرستان یوتا، در نزدیکی جاده ۶ آمریکا بین شهرهای اسپانیش فورک و پرایس قرار دارد. این شهر که در ابتدا به نام پلِزنت ولی جنکشن شناخته میشد، در سال ۱۸۸۳ تأسیس شد و بهعنوان گره راهآهنی مهم در خط دنور و ریو گرانده غربی نقش پررنگی ایفا کرد.
این منطقه با اتصال معدن وینتر کوارترز به خط اصلی راهآهن، به سرعت رشد کرد و شامل فروشگاه، هتل و پنج سالن میشد. علاوه بر راهآهن، استخراج و فرآوری اوزوکریت نیز در اقتصاد محلی اهمیت داشت. در سال ۱۸۹۸، شهر به افتخار ویلیام اف. کلتون، مقام راهآهن، به کلتون تغییر نام داد.
فراز و نشیبهای تاریخی
با وجود فاجعه معدن اسکوفیلد در سال ۱۹۰۰ که ضربه سختی به منطقه وارد کرد، کلتون دوام آورد. در سال ۱۹۱۵، امکان رونق مجدد شهر با ایجاد مرکز تقسیم راهآهن وجود داشت، اما این فرصت به سولدیر سامیت داده شد. کلتون همچنان بهعنوان شهری پرجنبوجوش باقی ماند و حتی سه بار پس از آتشسوزی بازسازی شد.
با معرفی لوکوموتیوهای دیزلی و کاهش نیاز به لوکوموتیوهای کمکی، کلتون به سرعت افول کرد. تا دهه ۱۹۵۰، بیشتر عملیات راهآهنی متوقف و ساختمانها تخریب شدند.
بقایای امروزی
امروزه، قابلمشاهدهترین بقایای کلتون هیلتاپ کانتری استور است که در سال ۱۹۳۷ به بزرگراه منتقل شد اما دیگر فعال نیست. چند ساختمان سالم و ویرانهها هنوز در محل شهر قابل مشاهده هستند.