حوزه انتخابیه شهر یورک تا سال ۲۰۱۰ یکی از حوزههای نمایندگی در مجلس عوام پارلمان بریتانیا بود. این حوزه تا سال ۱۹۱۸ دو عضو پارلمان، یا همان نماینده، به مجلس عوام میفرستاد؛ اما پس از آن فقط یک نماینده داشت و انتخابات آن بر پایه نظام اکثریتی ساده برگزار میشد؛ یعنی نامزدی که بیشترین آرا را به دست میآورد، برنده شناخته میشد.
حدود جغرافیایی
مرزهای این حوزه انتخابیه با محدوده اداره شهری یورک هماهنگ بود. از سال ۱۸۸۵ به بعد، هر بار که بازنگری عمومی حوزههای انتخاباتی انگلستان انجام میشد، مرزهای حوزه یورک نیز متناسب با تغییرات محدوده شورای شهر یورک بازتعریف میشد.
پیشینه تاریخی
یورک به دلیل اهمیت سیاسی، تجاری و مذهبیاش از دوران بسیار زود در پارلمان نمایندگی داشت. این شهر در سال ۱۲۶۵ موظف شده بود نمایندهای به مجمع آن سال بفرستد، هرچند اسناد قطعی درباره نتایج انتخابات تا پایان سده سیزدهم باقی نمانده است.
ساختار حکومت شهری یورک پایه انتخاب نمایندگان پارلمان بود. پس از اعطای منشور سلطنتی شهر در دهه ۱۱۵۰، قدرت در دست لرد مِیر و بالیفهای وابسته به او قرار داشت. سپس نهادهای دیگری مانند کلانترها، شریفها و آلدرمنها شکل گرفتند. در سال ۱۳۹۹، انتصاب دوازده آلدرمن زمینه پیدایش شورای شهر یورک را فراهم کرد.
در ادامه، گروههای دیگری مانند probi homines و communitas نیز در فرایند انتخاب نمایندگان نقش پیدا کردند. کسانی که در این جایگاهها قرار میگرفتند، همگی از شهروندان دارای حق شهروندی کامل، یا «فریمنهای» شهر بودند و بیشتر از طبقه بازرگان میآمدند تا اشراف. این گروه عملاً بدنه رأیدهندگان شهر را تشکیل میداد.
در آغاز شکلگیری حوزه انتخابیه، شمار رأیدهندگان حدود ۲۴ نفر بود، اما تا سال ۱۶۹۰ به حدود ۷۵ نفر رسید. در اوایل سده هجدهم، تعداد فریمنهای تازهای که به این جایگاه میرسیدند بهطور چشمگیری افزایش یافت و در نتیجه شمار رأیدهندگان نیز بیشتر شد. تا انتخابات سال ۱۸۳۰، حدود ۳۸۰۰ رأیدهنده ثبتشده در این حوزه وجود داشت.
بین سالهای ۱۵۸۱ و ۱۵۹۷، انتخابات یورک در دو مرحله برگزار میشد. در مرحله نخست، اعضای بخش عمومی شورای شهر و ۵۰ مالک آزاد رأی میدادند و چهار نامزد برتر به مرحله دوم راه مییافتند. در مرحله دوم، لرد مِیر و آلدرمنها رأیگیری را انجام میدادند و دو نفر اول به عنوان نمایندگان پارلمان انتخاب میشدند.
در سال ۱۵۹۷، این فرایند به یک مرحله کاهش یافت. در این روش، همه اعضای بخش عمومی و مجمع یورک دو رأی داشتند و دو نامزدی که بیشترین آرا را به دست میآوردند، به مجلس عوام راه مییافتند. از سال ۱۶۲۸، فرایند انتخابات کاملاً بازتر شد؛ زیرا پیش از آن، لرد مِیر و آلدرمنها نوعی تأیید اولیه بر روند انتخاب داشتند.
حوزه انتخابیهای که شهر یورک را دربر میگرفت، از پارلمان نمونه سال ۱۲۹۵ در همه پارلمانها نماینده داشت. تا سال ۱۹۱۸ دو نماینده میفرستاد و پس از آن فقط یک نماینده.
این حوزه تا سال ۱۹۹۷ معمولاً فقط «یورک» نامیده میشد. در آن سال، نام رسمی آن بدون هیچ تغییر مرزی به «شهر یورک» تبدیل شد. پس از بررسی بازنمایی پارلمانی در یورکشر شمالی، کمیسیون مرزبندی انگلستان پیشنهاد کرد دو کرسی جدید برای شهر یورک ایجاد شود. در نتیجه، از سال ۲۰۱۰ حوزههای «شهر یورک» و «وِیل آو یورک» لغو شدند و دو حوزه جدید به نامهای یورک مرکزی و یورک بیرونی جایگزین آنها شدند.
نمایندگان پارلمان
سابقه نمایندگی یورک به پارلمانهای سدههای میانه بازمیگردد. در دورههای مختلف، این شهر بسته به نظام سیاسی زمان، دو یا یک نماینده به مجلس عوام میفرستاد. برخی از نمایندگان شناختهشده در سده هفدهم عبارت بودند از:
- ادوارد آزبورن و راجر ژاک در پارلمان کوتاه سال ۱۶۴۰
- ویلیام آلنسون و توماس هویل در پارلمان بلند از سال ۱۶۴۰
- توماس سنت نیکلاس در پارلمان بِیربونز سال ۱۶۵۳
- توماس ویدرینگتون، توماس دیکنسون و جان گِلدارت در پارلمانهای دوره محافظت
- کریستوفر تافام و توماس دیکنسون در پارلمان سوم محافظت در سال ۱۶۵۹
پس از بازگشت پارلمان بلند در سالهای ۱۶۵۹ تا ۱۶۶۰، ویلیام آلنسون و توماس هویل دوباره در فهرست نمایندگان دیده میشوند؛ هرچند پس از مرگ هویل، یکی از کرسیهای یورک خالی ماند.
انتخاباتها
اسناد انتخاباتی حوزه یورک در سدههای نوزدهم و بیستم، فرازونشیبهای سیاسی مهمی را نشان میدهد. در بسیاری از دورهها، انتخابات میان جریانهای محافظهکار، لیبرال، اتحادگرا و بعدها حزب کارگر جریان داشت.
در دهه ۱۸۳۰، مرگ باینتون موجب برگزاری انتخابات میاندورهای شد. همچنین لوتر در یکی از انتخابات حاضر نبود، زیرا در فرانسه به سر میبرد.
در دهه ۱۸۴۰، مرگ یورک زمینه برگزاری انتخابات میاندورهای را فراهم کرد. در دهههای بعد، استعفای وستهد و انتصاب لوتر به عنوان وزیر ارشد دفتر لرد ستوان ایرلند نیز هرکدام به انتخابات میاندورهای منجر شدند.
در دهه ۱۸۸۰، مرگ لیمن باعث برگزاری انتخابات میاندورهای شد. در دهه ۱۸۹۰ نیز انتصاب لاکوود به عنوان دادستان کل انگلستان و ولز، و سپس مرگ او، هر دو موجب انتخابات میاندورهای شدند.
یکی از نتایج انتخابات دهه ۱۸۹۰ موضوع بازشماری آرا شد. در شمارش اولیه، برزفورد ۵۶۵۹ رأی و فرنس ۵۶۴۸ رأی داشتند. پس از بازشماری، نتیجه به نفع برزفورد اعلام شد. در این فرایند، ۱۷ برگه رأی برای بررسی کنار گذاشته شد که ۱۲ مورد به نفع برزفورد تشخیص داده شد.
برای انتخابات عمومی برنامهریزیشده در سالهای ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۵، احزاب سیاسی نامزدهای خود را آماده کرده بودند. نامزدهای اعلامشده تا ژوئیه ۱۹۱۴ عبارت بودند از جان بوچر از اتحادگرایان، آرنولد راونتری از لیبرالها و هنری سلِسر از حزب کارگر. اما جنگ جهانی اول مسیر انتخابات را تغییر داد و پیش از پایان سال ۱۹۱۵، شرایط سیاسی کشور دگرگون شد.
جایگاه در نظام انتخاباتی بریتانیا
حوزه انتخابیه شهر یورک نمونهای از تحول تدریجی نمایندگی سیاسی در بریتانیا است. این حوزه از ساختاری بسیار محدود و وابسته به نهادهای شهری قرون میانه آغاز کرد و در گذر زمان با گسترش حق رأی، تغییر مرزها و اصلاحات پارلمانی هماهنگ شد. حذف آن در سال ۲۰۱۰ و جایگزینی با حوزههای یورک مرکزی و یورک بیرونی، نشاندهنده نیاز به بازتعریف نمایندگی سیاسی بر اساس تحولات جدید شهری و جمعیتی بود.