معرفی زبان CAL
زبان CAL (زبان اَکتور CAL) یک زبان برنامهنویسی سطح بالا برای نوشتن اَکتورها در مدل دادهجریان است. اَکتورها عملگرهای حالتدار هستند که جریانهای ورودی داده را به جریانهای خروجی تبدیل میکنند. CAL برای پلتفرمهای مختلفی از جمله پردازندههای تکهستهای، چندهستهای و سختافزار برنامهپذیر کامپایل شده است.
تاریخچه و معرفی
زبان CAL در سال ۲۰۰۱ در پروژه Ptolemy II دانشگاه کالیفرنیا، برکلی توسعه یافت. این زبان برای حوزههای مختلفی مانند پردازش چندرسانهای، سیستمهای کنترل و پردازش شبکه طراحی شده است.
ویژگیهای CAL
ساختار اَکتورها: اَکتورها محاسبات خود را در یک توالی از مراحل به نام شلیکها (firings) انجام میدهند. در هر شلیک، اَکتور ممکن است توکنهایی از پورتهای ورودی مصرف کند، حالت داخلی خود را تغییر دهد و توکنهایی در پورتهای خروجی تولید کند.
- الگوهای ورودی: تعداد توکنهای مصرفی و شرایط شلیک را تعریف میکنند.
- عبارات خروجی: تعداد و مقادیر توکنهای تولیدی را مشخص میکنند.
غیرقطعیبودن: اَکتورهای غیرقطعی برای یک توالی ورودی، ممکن است خروجیهای مختلفی تولید کنند. CAL ابزارهایی برای شناسایی و مدیریت غیرقطعیبودن ارائه میدهد.
ابزارهای پشتیبانی
ابزارهایی مانند چارچوب OpenDF و کامپایلر Open RVC-CAL برای توسعه و کامپایل برنامههای CAL وجود دارند.